Strona główna Ciekawostki Nathan Rothschild autorem Protokołów mędrców Syjonu

Nathan Rothschild autorem Protokołów mędrców Syjonu

39

Nathan Rothschild autorem Protokołów mędrców Syjonu

Tak, wielka tajemnica rozwiązana – kto napisał słynne Protokoły mędrców Syjonu. Faktycznie napisano je w 1840, 70 lat przed wydaniem ich w Europie!

“Kto napisał Protokoły?” to stara zagadka teraz rozwiązana tą wnikliwą analizą historyczną. Ta e-book liczy 87 stron, ale obejmuje też oryginalny przekład Protokołów Victora E Marsdena. Dlatego po tajnej historii ich pochodzenia jest oryginalny przekład z 1921, który rozpoczął całą tajemnicę. Niniejsza broszura jest wielkim prezentem dla twoich liberalnych i chrześcijańskich przyjaciół, którzy dalej wierzą, że naprawdę jest taka rzecz jak “niewinny Żyd”. Co za mit!

Protokoły mędrców Syjonu [PMS] podyktował w jidysz i po angielsku Nathan Mayer Roth-schild  Mosesowi Montefiore w latach przed 1840. Ale Żyd miliarder, Nathan Mayer Roth-schild, zmarł w 1837 – bardzo właściwie i najbardziej poetycko z powodu gangreny odbytu. Więc jak mógł napisać słynne PMS, te demoniczne plany rabinów i żydowskich finansistów dla oszukania ludzkości i zniewolenia świata? W końcu był niewinnym Żydem, i już nie żył.

Większość historyków rozpoczyna i kończy swoje poszukiwania źródła PMS w 1901 i 1920. Te daty pokazują pierwsze ich wydanie w Rosjji, a później w Londynie. Ale faktycznie zostały podyktowane i napisane w 1840. Przed tą datą znane były tylko wśród żydowskich bankierów, żydowskich finansistów i rabinów jako tajna “Ustna tradycja” / Oral Tradition, której używali przez wieki żeby zdradzić i oszukać ludzkość i uczyć swoich obrzezanych i wsobnych synów czynić tak samo. Protokoły były szeroko dyskutowanym tematem pośród żydowskich finansistów, dobrze pamiętanym i zawsze praktykowanym, a nigdy nie spisanym. PMS są  starannie wymyślonym zapisem żydowskich planów z długiej tradycji nauczanej od ojca do syna i dzielonej ekskluzywnie pośród żydowskich finansistów i ich rabinów, a nie z nikim innym. Dlatego wszystkie wydarzenia historyczne o których Żydzi mówią “Oj, co za zbieg okoliczności!”, łatwiej rozumie się kiedy wie się o istnieniu PMS jako Ustnej Tradycji na długo, długo zanim zapisano je atramentem na papierze w 1840.

Czytelnicy którzy jeszcze nie czytali PMS, macie braki w edukacji, nie czytaliście jednego z klasyków wszechczasów, w którym zapisane są w brutalnych szczegółach żydowskie metody zniszczenia wszystkich narodów i zniewolenia ludzkości pod rozszczepionymi kopytami Żydów. Angielski przekład Victora E. Marsdena z rosyjskiego oryginału z 1920 został zdeponowany w British Museum 10 sierpnia 1906. Czy nigdy nie czytałeś Protokołów, albo chcesz przeczytać je jeszcze raz, załączyłem ich przekład w całości w części 2 tego dokumentu.

Każdy kto przeczyta PMS zobaczy, że są dokładnym opisem machinacji żydowskich bankierów i finansistów dzisiaj, którzy codziennie uprawiają kradzież, terroryzm, wojnę i zdradę na narodach świata. Ci z was którzy nie czytali PMS, prawdopodobnie zostaliście oszukani przez żydowskie media wrzeszczące zgodnie “To kłamstwo! To podróbka!! Jesteśmy niewinnymi Żyyydami!” Dlatego akceptując “słowo Żydów”, zrezygnowaliście z czytania broszury, której Żydzi nie chcą byś przeczytał! A jeszcze PMS są jednym z najważniejszych dokumentów jakie kiedykolwiek ujawniono. Praktycznie wszystko co w nich zaplanowano i przewidziano prawdopodobnie się spełniło i te nikczemne żydowskie spiski dalej działają dzisiaj! Ale nie wiedziałbyś o tym bez ich przeczytania. Są tak aktualne dzisiaj jak wtedy kiedy je odkryto w 1905; i są bestsellerem na drugim miejscu po Biblii.

Ponieważ Żydzi są właścicielami wydawnictw medialnych, mogą mówić każde kłamstwo i zwykle im się to udaje. Przez ponad 3500 lat udawało im się kłamać o Bogu, i złapano ich na kłamstwach dzięki nowoczesnej archeologii. Dlatego kiedy złapie się ich na dokument pokazujący ich metody zniszczenia ludzkości i okradania całego świata, czy dziwi to, że chrząkają, mrugają i piszczą narodowy hymn Izraela? “To kłamstwo! To podróbka! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Nathan Rotschild i Moses Montefiore, żydowscy oszuści

To jest powszechną wiedzą i jest napisane w większości książek zajmujących się pochodzeniem PMS. W 1905 rosyjski ortodoksa o nazwisku Serge Nilus przetłumaczył PMS z francuskiego na rosyjski. Jasne jest z oświadczenia Nilusa, że on uważał je za część biblijnego planu anty-Chrystusowego; czyli planu dzięki któremu Żydzi utworzą królestwo szatana na ziemi i będą rządzić ludzkością z bezwzględną i bezlitosną złośliwością. Nie może być żdnych wątpliwości, że autor PMS był bardzo złym potworem. A kiedy dowiesz się więcej o nim, zgodzisz się.

Ale żeby dowiedzieć się kto naprawdę napisał 24 rozdziały PMS, najpierw musisz poznać głównych graczy, takich jak Moses Montefiore, Adolphe Crémieux i Nathan Rotschild, jak i ich poglądy.

Nathan Mayer Rotschild był żydowskim bankierem, który w 1815 orżnął W Brytanię z przemysłu i bogactwa finansowego. Tak się wzbogacił na systemie pożyczek rządowych i machlojek na giełdzie w zmowie ze swoimi 4 braćmi w Europie, że rodzina Rothschildów stała się najbogatszą rodziną na świecie. Głupi europejscy królowie, nawet chrześcijański kler, przychodzili błagając Rotschildów o pożyczki, kiedy odsetki od pożyczek wysysano ze zwykłych ludzi w formie podatków. Nathan Rothschild był najbogatszym Żydem na swiecie. Jego pieniądze pożyczano bogatym, a zdzierano z biednych. To samo żydowskie oszustwo praktykuje się dzisiaj, ale nie pytaj swojego bankiera, bo z radością będzie cię okłamywał kiedy bierze twoje pieniądze.

Kim był Moses Montefiore? W 1884, żydowski dziennikarz, Lucien Wolf, napisał pochlebną biografię Mosesa Montefiore (1784-1885) zarówno żeby ucałować jego bogatą d…, i celebrować 100 urodziny tego starego żydowskiego wampira. W późniejszych latach Żyd Lucien Wolf opublikował swoje w należących do Żydów europejskich i amerykańskich dziennikach próbując wykazać, że PMS były oszustwem. Ale jak zobaczysz, jedynymi oszustami są, jak zwykle, sami Żydzi.

Moses Haim Montefiore był z czwartego pokolenia włoskim Żydem ur. w 1784 w Anglii (choć jego masońska biografia twierdzi, że urodził się w Livorno, Włochy). Jego rodzina przeniosła się do Anglii z Amsterdamu, [1] głównego centrum europejskich finansów i miejsca pierwszej giełdy i banku akcyjnego na świecie, oba kontrolowane, oczywiście, przez Żydów. Amsterdam był schronieniem i wylęgarnią…żydowskich żmij, które w 1492 wyrzucono z Hiszpanii. Przenieśli się do miasta przynosząc ze sobą łupy jakie wyciągnęli od hiszpańskich muzułmanów jak i chrześcijan, którzy byli szczęśliwi widząc oszukańczych Żydów wypędzanych z kraju z okrzykami “Boże błogosław Króla Ferdynanda i Królową Izabellę1′

Matka Mosesa Montefiore była córką Abraham Mocatta, bogatego bankiera. Mocattas byli płn.-afrykańskimi Żydami, którzy weszli do Hiszpanii za muzułmańskimi armiami Tarika i Musa. [2] Zawarli sojusz ze zradzieckimi Żydami z Hiszpanii pomagając arabskim i murzyńskim muzułmanom mordować i zniewalać białych, wizygockich hiszpańskich chrześcijan. Później, po wypędzeniu z Hiszpanii w 1492, jedni Mocattas przenieśli się do Wenecji, inni do Amsterdamu [3], choć utrzymywali kontakty z powodów biznesowych. Oba te miasta były ośrodkami międzynarodowego handlu. Mocattas z Amsterdamu poszli za Wilhelmem Orańskim do Anglii i stali się brokerami kruszców dla Banku Anglii i East India Company. [4] Żaden z nich nie był przysłowiowym “biednym Żydem”.

Rodzina Mocatta przekazała Mosesowi osobiste finanse i wiedzę o oszustwach bankowych i giełdowych, które wkładały bogactwa Imperium Brytyjskiego w ręce Żydów. W marcu 1774 (2 lata przed amerykańską rewolucją), kiedy powszechne były pogłoski o francuskiej inwazji, Abraham Mocatta należał do tych “patriotycznych” londyńskich kupców, którzy czekali na Króla Jerzego II ze swoją najszczerszą “żydowską lojalnością”, i wyrażali swoje “największe starania o wsparcie kredytu publicznego”. To oznacza, że byli gotowi do pobierania odsetek poprzez wynikające z tego wyższe podatki, niezależnie od kwoty udzielonych brytyjskiemu rządowi pożyczek. Byli tak patriotyczni jak mogły być żydowskie sępy! [5] Nie musieli w ogóle się martwić utratą pożyczek, skoro ich koszt dla Króla Jerzego przechodziłby na podatników w Imperium Brytyjskim i podatki od herbaty i wysyłce w amerykańskij kolonii. Wyższe podatki od herbaty by zapłacić Żydom i oburzyć amerykańskich patriotów,  i oni zorganizowali sobie Tea Party [imprezę herbacianą] w Bostonie by celebrować!

Żydzi zawsze popierają najpotężniejszych despotów i bezwzględnych tyranów, którzy, w zamian za łapówki i pożyczki, chronią Żydów przed gniewem ich ofiar, zwykłych ludzi. W związku z tym, europejscy królowie i książęta mieli zwyczaj nadawania królewskich tytułów spiskującym żydowskim lichwiarzom z wdzięczności za to, że ich korony mocniej spoczywają na głowach z pożyczkami złota na wsparcie ich rządów. Za samą korzyść udzielania pożyczek, które nie kosztowały ich nic poza czerpaniem z nich ogromnych zysków, niektórzy z tych nienasyconych, o haczykowatych niosach lichwiarzy, dostawali “szlachectwo” tak samo jak założenie purpurowej welwetowej wstążki na szyję świni czyni świnię bardziej “dostojną”. Tym sposobem żarłoczni Żydzi mogli kupić sobie członkostwo w królewskich dobrach i arystokratyczne funkcje społeczne jako z szacunkiem nazywani “Sir” Montefiore czy “Baron” Rotschild. Ale nadawanie wampirom królewskich tytułów nie uczyniło ich bardziej uległymi; a pozwoliło im jedynie przyjmować królewskie postury, seplenienć po angielsku z jidysz akcentem w  arystokratycznej aurze, i wymagać uchylania z szacunkiem kapeluszy od zwykłych ludzi, z których wysysali krew i pot, pieniądze i pracę w formie wysokich podatków. Ale to nie był jeden czy dwaj bogaci żydowscy finansiści, któryz wysysali krew Brytyjczyków – wszyscy Żydzi to urobili.

Moses Montefiore regularnie chodził do synagogi. Pośród bogatych Żydów których Montefiore często spotykał w starej hiszpańskiej i portugalskiej synagodze w Bevis Marks, byli dwaj  Bernals, Abraham Ricardo, ojciec oszukańczego “ekonomisty” Davida Ricardo; Ephraim, Baron d’Aguilar, przodek gen. d’Aguilara, i teść adm. Keitha Stewarda; Mordecai Rodrigues Lopez, dziadek Sir Masseya Lopesa; Naphtali Basevi, teść Isaaca Disraeli; jak i potomkowie wielu innych starożytnych sefardyjskich rodzin handlujących niewolnikami; przemytnicy i monopoliści hurtownicy jak np. Abrabanels, Mendez da Costas, Villa-Reals, Alvarez, Lindos, Lousadas, Francos, Salvadors, Samudas, Nunes, Ozorios, Seixas, Fonsecas, Supinos, da Silvas, Garcias, de Castros i Ximenes. [6] Wszystke te o świdrującym wzroku i haczykowatych nosach pasożyty nazywali się Anglikami! I mogli to wykazać paszportami!

Londyn roił się od bogatych sefardyjskich Żydów. I skoro wszyscy ich przodkowie zostali wykopani z Hiszpanii i Portugalii, wszyscy chodzili do tych samych synagog i bardzo dobrze się znali. Jak wszyscy biznesmeni, rozmawiali o biznesie i strategiach biznesowych na spotkaniach towarzyskich i profesjonalnych, i w synagodze. Ponieważ wszyscy byli pobożnymi oszustami i złodziejami wyznającymi nauki Babilońskiego Talmudu, dyskutowali o najlepszych sposobach okradania znienawidzonej i gardzonej ludzkości, od której wyciągali olbrzymie dochody.

Pewne techniki biznesowe używane do okradania ludzkości były powszechną wiedzą pośród Żydów z wysokiej światowej finansjery, techniki o których tylko mówiono i nigdy nie dzielono się z ‘mniejszymi’ Żydami, którzy byli majsterkowiczami, krawcami i handlarzami tabaki. Nawet dzisiaj każdy kto ma duże pieniądze może powiedzieć ci, że jesteś na zupełnie innym szczeblu społecznym, gdzie wysokie finanse nie zadają się ze sklepikarzami, bo źródła wielkiego bogactwa muszą być dobrze chronione – inaczej małe świnki podgryzałyby zyski. Są pewne tajemnice handlowe w międzynarodowym biznesie, którymi nie dzieli się z lokalnymi handlarzami – a najbardziej z nie-żydowskimi klientami!

Moses Montefiore nie tylko bogacił się na wysokich finansach w XVIII-wiecznej Anglii , ale, będąc pobożnym, oszalałym na punkcie seksu Żydem ze świętym obrzezanym penisem, jego żona urodziła mu 17 dzieci, 9 synów i 8 córek. [7] “Idźcie i się rozmnażajcie” było radą starożytnych żydowskich bankierów żeby mieli tylu synów i córek żeby zamieszkali w przejętych domach i zajęli się zbankrutowanymi biznesami, które ich ojcowie przejmowali od nie-Żydów.

Między Mosesem Montefiore i Disraeli, tzw. “Earlem” of Beaconsfield, też było drobne pokrewieństwo. Matka “Earla”, urodzona Sarah Basevi, była bratową wujka “Sir” Mosesa Montefiore, Mosesa Mocatta. W ten sposób wszyscy ci powiązani małżeństwami i spiskujący Żydzi grubo otaczali i blisko trzymali się jak pijawki politycznych liderow Brytanii. To było (i jest) standardową procedurą operacyjną Żydów od babilońskich czasów – udzielanie królom porad i pożyczek, jednocześnie wysysając podatki z obywateli – wszystko częścią starożytnego sumeryjskiego szwindlu i systemu podatkowego praktykowanych przez Żydów do dnia dzisiejszego.

Na dowód tego, drogi Czytelniku, zapytaj się czy twój kraj ma tzw. “dług publiczny”. Jeśli tak, to płacisz Żydom odsetki od sumeryjskiego szwindlu, mimo że jest on przebrany i nabożnie ukryty jako “dług”, który jest “publiczny” jak w “każdy w kraju płaci rządowi i rząd płaci twoje pieniądze z podatków “Żydom”, którzy później wykorzystują je do zdradzania, ubożenia, wywłaszczania i niszczenia ciebie. To w ten sposób działa zmowa nowoczesnej bankowości i judaizmu.

Brat Mosesa Montefiore, Joseph, ożenił się z Henriettą Rotschild, a ich córka kazirodczo poślubiła drugiego syna Nathana Rotschilda, Anthony’ego, w 1840. Żydzi zawierają związki małżeńskie kazirodczo żeby zachować pieniądze w rodzinie w przypadku rozwodu. Moses Montefiore wszedł wtedy w biznes rodzinny Mocatta i Goldsmid, “Brokerzy kruszców, diamentów i pereł, Grigsby’s Coffee House, Near Bank”. [8] Tak więc bogata rodzina Montefiore była podwójnie wżeniona w Rotschildów jak i wszystkich innych bogatych Żydów z Londynu i Europy. Jak międzynarodowa sieć rybacka, sektor finansowy Europy była cała jednym wielkim spiskującym plemieniem chwytających żydowskich handlarzy ryb – a rybami były narody chrześcijańskie Europy.

Moses Montefiore dołączył też do Giełdy. Licencję maklera giełdowego kupili  mu wujowie za  ₤1.200. Był jednym z 12 żydowskich maklerów w City, “City of London”, prywatnej korporacji biznesowej, o odwiedzenie której muszą prosić królowie. Jego brat Abraham Montefiore, który zdobył fortunę na handlu jedwabiem, a chciał zarobić jeszcze więcej pieniędzy na oszustwach giełdowych, dołączył do niego. W tym samym roku Żyd David Ricardo, przyszły kłamliwy ekonomista, też wszedł na giełdę. [9]

Oczywiście, bogaty Moses Montefiore był bardzo, bardzo dobrze powiązany przez małżeństwo z niewiarygodnie bogatym Nathanem Mayerem Rotschildem. I oni byli też najlepszymi przyjaciółmi! W 1812, kiedy Rotschild miał 35 lat, i Montefiore 28, demonowi-ojcu Rotschilda, Meyerowi Amschel, francuska arystokracja powierzyła złoto na przechowanie w czasie promowanych i finansowanych terrorów republiki. Meyer Amschel przeszmuglował złoto do jego syna, który zainwestował je na brytyjskiej giełdzie. Tak więc jak każdy bankier, Rotschildowie rozpoczęli swoje imperium przez wykorzystanie pieniędzy innych ludzi.

Kiedy Napoleon wypędził Elektora Williama I z Hesse-Cassel z jego majątku, ten zdeponował ₤600.000 u Meyera Amschela Rotschilda, który natychmiast przeszmuglował je do swego syna, Nathana, w Londynie. Nabożnie unikając praw każdego kraju, Żydzi zawsze byli ekspertami od czy to szmuglowania złota czy porwanych małych chłopców wepchniętych w skrzynie, czy białych kobiet zakneblowanych i związanych do transportu i na sprzedaż do czarnych afrykańskich muzułmanów, albo szmuglowania dokumentów wojskowego wywiadu żeby zdradzić ich kraj-gospodarza wrogowi tego kraju. Jeśli to przynosiło zyski Żydom i szkodziło Ludzkości, to wtedy byli oni “dobrymi Żydami”, “pobożnymi Żydami” robiącymi to  co robią “niewinni Żydzi”, zarabiając duże pieniądze, jednocześnie demonicznie szkodząc tak jak możliwe nie-Żydom wokół nich.

Nathan Rotschild kupił z upustem weksle Księcia Wellingtonu, i później sprzedał rządowi złoto by je spieniężyć. Następnie, jako płatnik sił alianckich, przyjął zlecenie na przemyt złota do Wellingtona w Hiszpanii. Zorganizował tajną pocztę i używał gołębi pocztowych do latania z Dover na kontynent. Był takim specem w szmuglowaniu, że w 1809 brytyjski rząd przekazał przez Rotschilda całe złoto potrzebne Wellingtonowi do walki z Napoleonem. Kiedy w 1810 rynek pieniężny nie miał uznanego szefa z powodu śmierci  Abrahama Goldsmida, Rotschild został arbitrem Giełdy. [10] Tak więc nie był jedynie inwestorem na Giełdzie, a faktycznie jednym z najważniejszych urzędników, którzy bardzo dobrze znali każdy aspekt Londyńskiej Giełdy, w tym ktop posiadał najlepsze akcje. Rotschild wykorzystał swoją znajomość prawa i międzynarodowych manipulacji finansowych, jak i nielegalne biznesy takie jak szmuglowanie, szpiegostwo, łapówkarstwo i wynajmowanie szpiegów. Wszyscy są przestępcami, a Rotschildowie byli mistrzami przestępcami “podającymi ręce” podziemnym przestępcom. Moses Montefiore był najlepszym przyjacielem, szwagrem i prywatnym maklerem Nathana Rotschilda.

Do tego szeregu bogatych szwindlerów giełdowych i bankierów, dodaj Levy Barenta Cohena. Ten Cohen już był bogatym londyńskim kupcem i poważnym człowiekiem w synagodze, kiedy pierwszy Montefiore emigrował do Anglii, i kiedy stary Meyer Rotschild handlował monetami i wymieniał walutę we frankfurckim getcie. [11] Cohen był angielskim Żydem “od starych pieniędzy”.

Zrozum, że Żydzi nie zawierają związków małżeńskich z miłości, a dla pieniędzy i władzy jakie przynoszą im związki biznesowe. Dlatego małżeństwa często się organizuje przez pośrednika. Nathan Rothschild ożenił się z jedną z córek bogatego Levi Barenta Cohena [12], a  Moses Montefiore z drugą córką. [13] Tak więc Montefiori był nie tylko spokrewniony z rodziną Rotschildów przez małżeństwa swego brata Josepha, a teraz był szwagrem przez małżeństwo Nathana Rotschilda. Ich “nowe” pieniądze połączyły się ze “starymi pieniędzmi” Cohena. Później brat Mosesa, Abraham Montefiore, wziął za drugą żonę Henriettę, siostrę  Rotschilda. Ich córka Louisa poślubiła w 1840 drugiego syna Rothschilda, Anthony’ego. [14]

Tak więc przez kazirodztwo i wzajemne powiązania pieniężne, rodziny Rotschildów i Montefiore zostały zespawane w jeden klan bankowy, obejmujący całą Europę, a zwłaszcza zatapiający swoje ssące części ust w Brytanię. Ci dwaj Żydzi byli tak dobrymi przyjaciółmi, że Moses Montefiore kupił dom sąsiadujący z zajmowanym przez Nathana Rotschilda w New Court, St. Swithin’s Lane. Tym sposobem stali się też najbliższymi sąsiadami!

Rozwinęła się serdeczna przyjaźń między tymi 2 żydowskimi aferzystami kiedy Montefiore blisko związał się z Rotschildem i jego wszystkimi biznesami. Od tego czasu jego kariera biznesowa jest nierozerwalnie z Nathanem Rotschildem, dla którego działał jako makler. [15] Nawet po jego przejściu na emeryturę, kiedy Montefiore przeprowadził się do nowego domu przy Grosvenor Gate, Nathan Rotschild też kupił dom przy Piccadilly, i tym sposobem dwaj szwagrowie zawsze byli sąsiadami! [16] Obaj nie tylko byli żydowskimi aferzystami, ale i 33-go stopnia masonami, zdolnymi do kierowania uległą i posłuszną siłą roboczą tego tajnego bractwa podporządkowanych wywrotowców dla dobra Żydów. Sir Moses Montefiore był aktywnym masonem, inicjowanym w Loży Moira w 1812. Jego szwagier, Nathan Meyer Rotschild, przeszedł inicjację 10 lat wcześniej w Loży Emulation. [17] A zatem obaj byli zanurzeni w międzynarodowej masońskiej sztuce szpiegowskiej kiedy miało miejsce ich wielkie finansowe oszustwo po Waterloo.

Dzięki swojemu bogactwu i sieci bogatych Żydów, Rotschild mógł zapewnić dobre dostawy dużych pożyczek dla brytyjskiego rządowi i dla siebie ogromne zyski. Np. w 1813 miał kontrakt pożyczkowy na kwotę ₤12.000.000 dla brytyjskiego rządu. [18] Oczywiście wszystkie te żydowskie kreatury biznesowe miały dobrą wiedzę o każdym aspekcie finansów i polityki.

Czas wojny napoleońskiej stwarzał wiele możliwości zdobywania bogactwa. I tak jak w dzisiejszych czasach, dla większości spekulantów akcjami zwykłymi szansą były gwarancje zysków dla “wtajemniczonych handlarzy” żydowskich finansistów. Szpiedzy i agenci Rotschilda dostarczali mu najnowsze informacje wywiadowcze, i w jego kantorze więcej wiedziano o ruchach armii i planach mężów stanu niż przy samej Downing Street. O obu – ucieczce Napoleona z Elby i rezultacie bitwy pod Waterloo wiedział 2 dni przed kimkolwiek w Anglii. I tę wiedzę wykorzystał do wyłudzenia całego fundamentu przemysłowego od Brytyjczyków i umieszczenia w teczce swojej, swoich braci i innych Żydów, w tym swojego szwagra i najlepszego przyjaciela, Mosesa Montefiore. [19]

Montefiore opowiadał jak obudził go o 5:00 Rothschild z wiadomością, że Napoleon uciekł z Elby i wrócił do Francji. Rothschild, jako czołowy urzędnik giełdy, wiedział dokładnie  które akcje dadzą mu kontrolę nad brytyjską gospodarką. Wysłał Montefiore na Giełdę z instrukcjami jakie zorganizować sprzedaże, kiedy Nathan Rotschild, stojąc na swoim miejscu na Giełdzie, sprzedawał i sprzedawał jakby w panice by oszukać angielskich akcjonariuszy do taniej sprzedaży akcji. Kiedy ci dwaj Żydzi ze swoim gangiem tajnych kupujących zmanipulowali i opanował rynek dla zysku przez okres 2 dni, dopiero wtedy Rotschild pokazał swoją “żydowską lojalność” i spokojnie podszedł do Ministerstwa by przekazać informacje [20], że Napoleon poniósł klęskę. W ten sposób Nathan Rotschild wsadził do swojej kieszeni bazę przemysłową i finansową Brytanii nie będąc powieszonym za wielką kradzież i zdradę.

Ta wada społeczna utrzymuje się od kilku tysięcy lat w narodach ludzkości, co należy naprawić nawet w dzisiejszych czasach, gdy i finansiści tacy jak George Soros i Michael Milken, oszukują cały świat nie będąc za to straconym. I oni nawet mogą trzymać swoje łupy (albo ich większość), dzięki żydowskim prawnikom i przekupywanym urzędnikom rządowym, którzy czynią taką wielką kradzież “perfekcyjnie legalną”.

Kiedy Napoleon poniósł klęskę, Rotschildowie, grając na obu stronach, wynegocjowali pożyczki dla rządu francuskiego  by zapłacić 700.000.000 franków odszkodowania wojennego. Nawet od rządów przegranych w wojnie, bankierzy nie mogą stracić swoich pożyczek, bo spłata wszystkich pozyczek opiera się na opodatkowaniu narodu. Tak więc w starożytnym “żydowskim błogosławieństwie” sumeryjskiego oszustwa, rządy nakładają na ludzi podatek by zapłacić Żydom. Naród patriotycznie płaci podatki, nigdy nie podejrzewając, że to Żyddzi dostają pieniądze, a nie ich własny rząd. Rotschildowie i Montefiore zrobili ogromne fortuny na giełdzie [21] i przez manipulowanie rządowymi pożyczkami. Od 1815 Brytania stała się krową gotówkową i żelazną pięścią perfidnych Żydów. Ale oni nie mogli kontrolowac kraju sami; potrzebowali więcej Żydów.

Moses Montefiore, żydowski wampir  

W 1823, w wieku 39 lat, Montefiore był wystarczająco bogaty by oddać nieruchomość – 13 domów przy Cock Court, Jewy Street, synagodze jako mieszkania dla biednych Żydów. [22] Ci “biedni Żydzi” byli celowo “imigrowani” do Brytanii by przejmować różne koncerny przemysłowe i biznesy, które żydowscy bankierzy wyszwindlowali od Brytyjczyków. Nie, Żydzi nie chcieli zatrudniaż Brytyjczyków w przejętych angielskich biznesach, bo zamiast tego można było imigrować do kraju wielu francuskich, holenderskich i niemieckich Żydów. Skoro ci obcy Żydzi nie mieli jeszcze pracy, i nie znali dobrze angielskiego, uważano ich za “biednych Żydów” potrzebujących darmowych kwater, które zakupiono za pieniądze które Montefiore wyssał od Brytyjczyków.

Tymczasem wywłaszczeni brytyjscy robotnicy mieszkali na ulicach. Wysiedlili ich aferzyści giełdowi żydowskich bankierów, a żydowscy finansiści dawali tłumom obcych żydowskich imigrantów pierwszeństwo pracy nad Brytyjczykami – nie jako robotników fizycznym, oczywiście,  bo Żydzi gardzą pracą fizyczną – ale jako kierowników i majstrów, nadzorujących angielskich robotników i szefów każdego Anglika, którego zdradzieccy angielscy Żydzi eksmitowali i zubożeli.

To w tamtych czasach wymyślono nowoczesne angielskie słowo “guy“. Tak wielu Żydów imigrowali do Brytanii żydowscy finansiści, że te mówiące jidysz pasożyty biegali po stoczniach szukając biednych brytyjskich robotników, i wołali: “Hej, wy Goje! Chcecie robotę?” Dla mówiących po angielsku ludzi to brzmiało jak “Hej, wy guys, Chcecie robotę?” “Guy” nie pochodził od nazwy liny na żaglowcu, jak twierdzą współczesne redagowane przez Żydów słowniki. “Guy” jest to co myśleli brytyjscy stoczniowcy Żydzi ich nazywali, kiedy naprawdę mówili “Goj”. A jaka jest żydowska definicja “Goja”? Marny owad albo głupie bydło!

Ponieważ żydowscy lekarze robili co mogli żeby skrócić życie nie-Żydów i ratować życie Żydów, eksperci ubezpieczeniowi zauważyli, że Żydzi cieszyli się dłuższym życiem niż nie-Żydzi. Powodem tego było to, że ich bogactwo umożliwiało im lepsze odżywianie i nie stresowali się problemami finansowymi, eksmisją czy głodem, jakie dotykały całą ludzkość pracującą płacącą wysokie podatki dochodowe i przejęciami przez żydowskie systemy pieniężne. I mogli pozwolić sobie na żydowskich lekarzy kiedy byli chorzy, a biedni nie-Żydzi nie mieli opieki lekarskiej, albo dostawali różnego rodzaju trucizny od żydowskiego lekarza do którego udali się po pomoc. W kategoriach ekonomicznych żydowskiego ubezpieczyciela, żydowskie życie uważano za o 50% bardziej wartościowe niż wszystkich innych ludzi. [23] Żyd mógł być dumny tym odkryciem, skoro uważali się za “dzieci Boże” osądzające ludzkość, ale co to faktycznie znaczyło to iż byli bardziej wartościowi dla żydowskiej firmy ubezpieczeniowej, bo według żydowskiego systemu medycznego i finansowego, nie-Żydzi umierali częściej i wcześniej niż bogaci i długo żyjący Żydzi. Żydzi dłużej opłacali ubezpieczenie, czyniąc swoje życie cenniejszym dla firm ubezpieczeniowych niż życie nie-Żydów.

Poza tym, że był rabinem, Montefiore był najważniejszym Żydem w synagogach angielskich, niemieckich, hiszpańskich i portugalskich w Londynie. Uznawano go za Księcia Żydów. Kiedy Żydzi celebrowali mord swoich wrogów w Purim, on rozdawał prezenty małym żydowskim gremlinom w hiszpańskiej i portugalskiej synagodze, dary składające się z nowo wybitych srebrnych monet, “których brzęk wywoływał dreszczyk emocji w szkole” u małych kikes [amer. slang: Żydki] noszących pejsy. [24] Oprócz tego, że był szwagrem i maklerem Nathana Rotschilda, najbogatszego bankiera na świecie, Montefiore był dyrektorem “Beth Hamedrash”,  talmudycznego kolegium założonego w 1734. [25] W 1835, ten talmudyczny Żyd zorganizował wszystkich Żydów w Anglii w jeden gang polityczny. [26]

Montefiore zasiadał w oryginalnym zarządzie Wschodniej Kolei Co przy jej założeniu. I finansował pożyczkę ₤20.000.000 na założenie i działalność Ruchu Emancypacji Niewolników. [27] Ta emancypacja była dla niewolników obywateli brytyjskich w koloniach Imperium, kiedy rząd brytyjski płacił właścicielom niewolników za ich wyzwolenie. Tym sposobem brytyjscy podatnicy zapłacili za niewolników i Żydzi (którzy mieli monopol na niewolnictwo między Afryką, Europą i Amerykami) dostawali drugi zysk. Pierwszy zysk był od Żydów sprzedających niewolników-Murzynów brytyjskim właścicielom plantacji, i drugi z odsetek od pożyczki dla rządu brytyjskiego na skup niewolników pieniędzmi pożyczonymi od Żydów. Warti zauważyć, że ten system brytyjskiego rządu płacącego brytyjskim plantatorom za wyzwalanie należących do nich niewolników działał bezbłędnie w 1833.

Ale 30 lat później Kongres USA, zmuszony przez publiczne oburzenie wywołane przez żydowskie media wydawnicze – gazety, czasopisma i pirackie kopie Chaty Wuja Toma / Uncle Tom’s Cabin – ogłosił wyzwolenie wszystkich niewolników w stanach południowych bez odszkodowania, tym samym grożąc bankructwem południowych plantatorów i wywołując wojnę domową.

Przez największy zbieg okoliczności, Rotschildowie z Anglii zaproponowali swją “żydowską lojalność” i finanse południowi, a Rotschildowie z Francji zaproponowali swoją “żydowską lojalność” i finance północy. Żydzi faktycznie są “błogosławieństwem” dla narodów wywołując wojny, i z miłości ich spiskujących serc, finansując obie strony, jednocześnie trzymając się daleko od walk. Kiedy ludzkość ginie w wywoływanych przez Żydów wojnach, Żydzi unikają służby wojskowej i “idą i rozmnażają się” – mnożą jeszcze więcej gremlinów i pomnażają swoje zyski. Więcej żywych Żydów i więcej martwych Gojów! Oy Gevalt! To musi być jakiś rodzaj świętego błogosławieństwa dla niewinnych Żydów!

Żydzi którzy zainfekowali XVII-wieczną Europę byli nie tylko najbogatszego rodzaju karczownikami pieniędzy, a karczownikami pieniędzy nienawidzącymi całą ludzkość – to obejmuje ciebie, drogi Czytelniku. Te demoniczne pasożyty wiedzieli, że ich bogactwo pochodzi z krwi, potu i pracy ludzkości, tego uczyli ich źli rabini.

“Powiedział Samuel: w diasporze, skoro Żydzi polegają na ludzkości jako źródłe utrzymania, zabrania się prowadzenia interesów z bałwochwalcami [chrześcijanie i inne religie] a tylko w dni świąteczne”. [Talmud babiloński, Abodah Zarah, 11b-12a]

Albo dokładniej jak Benjamin Franklin nazwał Żydów:

“… oni są wampirami, a wampiry nie żyją z wampirów. Nie mogą żyć tylko między sobą. Muszą żyć na chrześcijanach i innych ludach nie z ich rasy”. [28]

Ich sukces w każdej formie legalnych i nielegalnych interesów dał Żydom kolejny powód do wyśmiewania się i patrzenia na zubożałych białych ludzi w Europie z pogardą, że są tak głupi by ufać słowu Żydów, jak bydło, które ufa pastuchowi, który je karmi i tuczy w drodze na rzeź. Takie głupie bydło!

Żydzi chcieli by Europejczycy bardziej cierpieli i więcej płacili Żydom, wszystko jako żydowska zemsta za przodków Europejczyków, którzy “nie zrobili wystarczająco” by zadowolić nieograniczoną chciwość świętych Żydów! Każdy inny naród który wierzył w takie upiorne pomysły można by określić socjopatami i psychopatycznymi kryminalistami. Ale nie ich, skoro oni nazwali się Dziećmi Bożymi! “Święty Naród” (dopóki wierzysz słowu Żydów i pomijasz ich czyny) który zawsze nabożnie przestrzegał nakazy Starego Testamentu by zniszczyć całą ludzkość, dzieci ludzkości jak i ich niemowlęta:

“Wytrać ich potomstwo z ziemi, usuń ich plemię spośród synów ludzkich!” (Ps 21:10)

To były rodzaje Żydów znajdowane na całym świecie w połowie XVII wieku. Wszyscy żenili się międz sobą; wszyscy partnerzy w międzynarodowych biznesach; wszyscy spiskujący w biznesach nastawionych na wyciąganie największych możliwie zysków z ludzkości, i obliczonych na “wywłaszczanie i niszczenie” ludzkości. A wszystko to kiedy głośno jęczeli i wylewqali krokodyle łzy o tym jak byli rzekomo “biedni i ciemiężeni”. Ale oni wszyscy byli (i są dzisiaj) demonicznymi pasożytami, którzy wskazują swoimi oskarżającymi szponami na swoje ofiary.

O całej ludzkości Żydzi zawsze twierdzili, że są bydłem i ofiarami, tylko goyim.

Ale czy ogólną zasadą jest, że kiedy Pismo używa “bydło” to sugeruje pogardę? [“Bydło” obejmuje osoby nie mające zalet, jak zwierzęta.] [Talmud babiloński, Chullin 5b, Note 10]

Według demonicznych rabinów, “zaleta” to bycie Żydem. Ci którzy nie są Żydami nie mają zalet, i dlatego są zwierzętami, bydłem do dojenia i wyrzynania przez świętych Żydów. Musisz pamiętać to kiedy czytasz Protokoły. Tak myślą Żydzi. I tak myślą nawet kiedy się do ciebie uśmiechają.

Poza tym, że był spokrewniony z Rotschildami, Montefiore był szwagrem Davida Solomonsa. Isaac Lyon Goldsmid i Francis Goldsmid też byli spokrewnieni. [29] Tak więc wszyscy czołowi żydowscy bankierzy w Anglii i w całej Europie byli pożenieni jako jeden spiskujący klan złodziei, siedzący w wolnej chwili dyskutując o biznesie i najlepszych sposobach wysysania bogactwa z ludzkości, zdecydowani na oszukiwanie ludzkości i zdradzenie jej do nędzy i śmierci. We wszystkich ich dyskusjach między sobą, ich “tradycyjne” żydowskie metody biznesowe stały się dobrze praktykowane, komentowane i udoskonalane przez nich wszystkich, choć nigdy nie dyskutowane kiedy nie-Żydzi albo niższego szczebla Żydzi mogli ich usłyszeć. W końcu Protokoły były tajemnicą!

Protokoły nigdy nie były napisanym dokumentem o kryminalnych technikach finansowych i politycznych, a zawsze dobrze wymyślonym systemem do prywatnych dyskusji i nauki między rabinami, żydowskimi bankierami i żydowskimi finansistami, rodzajem “ustnego prawa” o żydowskiej bankowości i finansach – znanym, analizowanym, dyskutowanym, wykładanym, ulepszanym w czasie, nauczanym ich synów, ale nigdy nie spisanym.

Właśnie dlatego, kiedy zostały spisane w 1840, Protokoły były już kompletnym i gęsto zapakowanym systemem, który był udoskonalany przez wiele stuleci przez tych spokrewnionych i z kazirodztwa urodzonych Żydów. Z Nathanem Mayerem Rotschildem, najbogatszym Żydem na świecie i szefem bankowego klanu Rothschildów w Europie jako najlepszym przyjacielem i partnerem biznesowym, Moses Montefiore spędził wiele wieczorów przy kominku dyskutując z nim sposoby i środki osiągnięcia wszelkich korzyści nad ludzkością, z której wszyscy Żydzi zdobyli bogactwo, i pośród której zezwolono im żyć. Ci dwaj spiskujący Żydzi dzielili się wszelkimi tajemnicami imperium finansowego i politycznego rodziny Rothschild, jak i tajemnicami wszystkich żydowskich bankierów Europy.

Ale do tego zdyscyplinowanego świata najlepszych win i potraw, wspaniałych pałaców, służby i woźniców w liberiach, które ci bogaci żydowscy złodzieje Europy zdobywali dzięki tajnym informacjom i wielkiej kradzieży, dotarły złe wieści z Bliskiego Wschodu. Jedna z najmroczniejszych zbrodni judaizmu ponownie zobaczyła jego demoniczną twarz.

Wyjaśniona “afera w Damaszku” i Protokoły spisane w 1840

Najpierw w 1840 na wyspie Rodos, w przeddzień Purim, zaginął mały chrześcijański grecki chłopiec. Widziano go wchodzącego do budynku w dzielnicy żydowskiej. Później nigdy go nie widziano. Yusuf Pasha, gubernator wyspy, przyjął zeznania świadków i wysłał je do Konstantynopola po dalsze instrukcje o dalczym postępowaniu. W międzyczasie, wiedząc co dzieje się z dziećmi które znikają przed żydowskimi świetami, z namowy greckiego kleru i europejskich konsulów, zablokowano żydowską dzielnicę i aresztowano czołowych Żydów. Ale austriacki konsul poparł Żydów, typowo, bo skorumpowana przez Żydów Austria chciała pożyczki od Rotschildów.

“Hrabia” Camondo był żydowskim bankierem rządu osmańskiego i miał wielki wpływ na sułtanów  Abd-al-Majida i Abd-al-Aziza, jak i na wielkich wezyrów i ministrów. Dzięki wysiłkom tego żydowskiego bankiera, “hrabia” Zamondo, jak i Adolpha Crémieux i Moses Montefiore (powołując się na Żydowską encyklopedię), od sułtana uzyskano firman [edykt na Bliskim  Wschodzie] ogłaszający, że wszelkie oskarżenia o mord rytualny są nieważne”. Wielokrotnie w historii Żydzi przekupywali wysokich urzędników by uchwalali prawa czyniące “legalnymi”, albo, jak w tym przypadku, nawet oskarżenia przeciwko Żydom były nieskuteczne.

Teraz Żydzi sprawili, że tzw. “zbrodnie nienawiści” uczyniono prawami, żeby cokolwiek powiedziano przeciwko tym morderczym piratom było “nienawistne”, i dlatego “nielegalne” i podlegało grzywnom i karze więzienia. Ale niemożliwa jest “nienawiść” bez jej przeciwieństwa – “miłości”. Czy perfidni Żydzi zażądają “zbrodni miłości”, żeby niewystarczająca miłość do Żydów była nielegalna?

Gdyby Żydzi nie podchodzili do siebie tak poważnie, byliby postrzegani za śmiesznych klaunów. Ale śmianie się z Żydów przywiązujących pudełeczko (filakterium) do głowy i zakładających na siebie szmatki wokół obrzezanych penisów żeby dotyk ręką nie wywoływał natychmiastowej masturbacji kiedy siusiają, jest zbrodnią nienawiści; nie pokazuje wystarczająco grozy do tych butnych potworności. I dlaczego mówienie takich rzeczy o Żydach ma być zbrodnią nienawiści? Bo to jest prawdą. Ci demoniczni prawnicy z mówienia prawdy o Żydach zrobili zbrodnię.

Nie może być ani cienia wątpliwości, żeby postępowanie w tej sprawie zaginionego chłopca zatrzymały siłą żydowskie pieniądze, pomimo prób greckiego kleru i europejskich konsulów. Tak więc pieniądz kupuje żydowską władzę nad królami, sułtanami, wezyrami, księciami i prezydentami każdego kraju, który nie wsadza do więzienia czy nie dokonuje egzekucji na ich przekupionych i zdradzieckich politykach, czy nie konfiskuje majątku i nie kończy życia Żydów dostarczających łapówki. I skąd “święci” Żydzi mają wszystkie pieniądze? Z oszustwa. Mały chrześcijański chłopiec który znika jest łatwo zapomniany, zwłaszcza kiedy żydowskie media, jako część spisku, nic nie piszą, wkrótce zostaje zapomniany.

Ale w okupowanym przez Egipt Damaszku, przed tym samym świętem 5.02.1840, zniknął ktoś kto nie był małym chłopcem ani tak łatwo zapomnianym. Kapucyn o nazwisku Thomas de Calangiano wraz z pomocnikiem, Ibrahimem, zaginęli bez śladu. [30] Był to poczatek tego co nazwano “Aferą Damaszkową”. Wniesiono oskarżenie przeciwko Żydom o mord rytualny. Po raz kolejny ujawniono ich starą tradycję mordowania nie-Żydów i spuszczania ich krwi do celów rytualnych, i “mumbo-jumbo medycynę” rabina.

Żydowski apologeta Lucian Wolf, szyderczo narzekał, że “Żaden chrześcijanin nigdy nie zaginął w czasie Wielkanocy, ale natychmiast rozległ się krzyk, że jego zamordowali Żydzi”. [31] A jeszcze dlaczego tak jest, że chrześcijańskie dzieci zawsze i regularnie znikają w okolicy żydowskich świąt, nawet teraz? Żydowskie święto Passover żąda zarżnięcia niewinnego, ofiarnego baranka, i jego krwi. A Purim jest żydowskim świętem upamiętniającym mordowanie ich wrogów, jedzenie ich uszu, rąbanie ich na kawałki, spożywanie ich ciała, i bicie ich bezlitośnie, wszystko przy śmiejących się i tańczących radośnie Żydach. Dlatego dla tych wypełnionych nienawiścią Żydów chcących zabijać nie-Żyda, Purim oferuje liczne świąteczne atrakcje.

Friar Thomas i jego pomocnik byli dobrze znani w całym Damaszku, gdzie wykonywał zawód lekarza, i jako taki odwiedzał wszystkie klasy ludności: muzułmanów, katolików, Ormian i Żydów. [32] Ponieważ szerzył tak dużo dobrej woli,  leczenia i chrześcijańskiej miłości pośród tych wszystkich ludzi, jedynymi którzy chcieli go zabić byli Żydzi, którzy nienawidzili go za szerzenie chrześcijańskiej miłości i miłosierdzia pośród muzułmanów i chrześcijan z taką dobrocią i radością. Darmowe leczenie witali wszyscy ci biedni ludzie, poza pełnymi nienawiści Żydami, którzy nie tylko mieli tyle pieniędzy by zatrudniać swoich żydowskich lekarzy, a którzy absolutnie odmawiali leczenia przez chrześcijanina, nawet za darmo!

To kiedyś przydarzyło się Benowi Dama, synowi siostry rabina Ishmael, którego ukąsił wąż, i Jakub, uczeń Jezusa, przyszedł by go wyleczyć, ale rabin Ishmael mu nie pozwolił; i Ben Dama powiedział: “Mój bracie rabinie Ishmael, pozwól żebym był wyleczony przez niego: nawet posłużę się cytatem z Tory, że ma się mu pozwolić”, ale nie udało mu się dokończyć tej wypowiedzi, kiedy jego dusza odeszła i zmarł. Wtedy rabin Ishmael wykrzyknął: Szczęśliwy jesteś Ben Dama, bo byłeś czysty w ciele i twoja dusza również zostawiła cię w czystości; ani nie przekroczyłeś słów swoich kolegów, którzy mówili: “Kto przebije płot, ukąsi go wąż”. (Ten incydent pokazuje, że w przypadku skrajnego zagrożenia zabrania się skorzystania z pomocy chrześcijanina.) [Babylonian Talmud, Abodah Zarah 27b]

Pełni nienawiści do wszystkich chrześcijan, Żydom na świecie zakazali demony-rabini ratowania ich  przez chrześcijańskiego lekarza. Faktycznie woleli cierpieć i umierać niż być wyleczonymi przez chrześcijanina! To jest jakaś psychopatyczna nienawiść takich “niewinnych” Żydów! Dlatego pytam: skoro Żydzi nienawidzą chrześcijan z taką zaciekłą odrazą która ich zabija, to jakie inne sprawy o relacjach międzyludzkich powinien pamiętać chrześcijanin, kiedy Żyd źle postąpił wobec niego bez widocznego wtedy powodu?

Kiedy przypomnisz sobie ze swojego życia, drogi Czytelniku, możesz zdziwić się iż pamiętasz małe znaki zapytania w swoim umyśle, jakie powstały kiedy byłeś podgryzany i dźgany, czy ubliżali ci i atakowali cię Żydzi których znałeś czy z którymi pracowałeś, byłeś zaskoczony. Kiedy masz do czynienia z Żydami, masz do czynienia z najbardziej nienawistnymi, mściwymi ludźmi na ziemi, których Bóg jest Bogiem Zemsty, Nienawiści i Złośliwości wobec całej ludzkości. Tę opinię można łatwo udowodnić czytając księgo Mojżesza, Pięcioksiąg. Żydzi modlą się do złego boga, który nienawidzi całą ludzkość, i który nakazuje Żydom zniszczyć całą ludzkość.

“Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie … a Ja ich wygładzę”. (Wyj 23:22-23)

Ale oni są bezsilni by to zrobić bez waszych pieniędzy, dlatego pracują jak demony by je dostać.

Z powodu mordu ks. Thomasa, diaboliczne tajemnice Żydów jeszcze raz były w nagłówkach. “Zniewaga krwi” nie była już zniewagą! Wszystkie narody na ziemi, każdy kraj, wypędzał Żydów czy ich zabijał gdyby tę ich praktykę powszechnie rozumiano. Jak można było pasożytom żyć, skoro ludzkość nie chciał zezwolić im mieszkać między nami, sycić się naszą krwią, trudem i skarbem? Ich starożytny kult mordu i ludobójstwa znowu dyskutowano na świecie z uwagi na mord ks. Thomasa i zniknięcie jego pomocnika.

Jak mogli Żydzi sprawić by ludzie uwierzyli, że “jesteśmy niewinnymi Żydami”, skoro ten mord pokazano jako część żydowskiej tradycji? I dzięki wynalezieniu parowca i telegrafu, wiadomość przeleciała błyskawicznie przez świat, za późno by ją stłumić, czy zagrozić pisarzom i wydawcom, albo ich przekupić. To była niebezpieczna sytuacja dla Żydów w Europie i Amerykach, którzy rabowali bogactwa tych narodów, udając “niewinnych miłośników Boga”, i tak bardzo “ciemiężonych”.

Ta sprawa mordu wstrząsnęła Europą z powodu agitacji wywołanej przez Żydów, którzy byli właścicielami mediów, i którzy nie pozostawili kamienia na kamieniu, by fałszywie przedstawiać i oczerniać osoby odpowiedzialne za postawienie morderców przed sądem. Znowu Żydzi nie chcieli dyskutować o winie czy niewinności pozwanych, o sobie samych, bo “święci” Żydzi nigdy nie są winni niczego. Oni tylko chcieli odwrócić oskarżenia i skierować je na  oskarżających, których szkalowano w druku jako “antysemitów”, “fanatyków” i “nienawistników”. Całe to oskarżanie oskarżających zawsze dokonuje się bez żadnej wzmianki o żydwskich sprawcach zbrodni. Jest tak dlatego, oczywiście, że oskarżenie Świętego Bożego o coś złego, oznacza, że oskarżający jest złym kryminalistą! Oy Gevalt! Niech więc oskarżający palec odwróci się by wskazać na siebie, by błagał Żyda o przebaczenie!

Achille Laurent, członek Societé Orientale, opracował pełne szczegóły o procesie sprawców, jakie przekazano wtedy w arabskich gazetach, i opublikował wszystkie fakty o sprawie, co wydano we Francji w 2 tomach w 1846.

Żydzi przygotowywali się do święta Purim na 15 lutego 1840. Po południu 5 lutego wysłano Kapucyna, ks. Thomasa, do chorego dziecka. Ksiądz był wspaniałym uzdrawiaczem i lekarzem. Był szanowany i kochany jako święty. W drodze do domu po wizycie dziecka, jego przyjaciel, bogaty Żyd Davud Arari, zaprosił go do swego domu. Ks. Thomas przyjął zaproszenie. Kiedy wszedł, Żydzi natychmiast go zaatakowali, zakneblowali i związali. Następnie przeciągnęli go do tajnego pokoju, i wysłali po żydowskiego golibrodę Solimana. Księdza położono na stole z głową nad miedzianą misą. Balwierz złapał starego księdza za brodę, a Żyd Aaron Arari trzymał jego głowę, a jego Davud Arari żydowski “przyjaciel” księdza) poderżnął mu gardło. Krew zebrano do miedzianej miski i wypełniono nią przygotowane butelki.

Zaraz potem pomocnik księdza, Ibrahim Amara pojawił się w żydowskim getcie. Żydowscy bracia Arari, stojący przed budynkiem, powiedzieli do niego: “Chodź, twój mistrz jest u nas”.  Ibrahim Amara został zarżnięty takim samym sposobem jak ks. Thomas.

Następnego dnia dowiedziano się o zaginięciu księdza i wszczęto poszukiwania. Balwierz Soliman został podejrzanym, gdyż u niego znaleziono należące do księdza papiery. Śledztwo prowadzili francuski konsul, Ratti-Menton, któremu posługiwał ksiądz, oraz sheriff Pascha. Soliman złożył pełne zeznanie i został skazany. Ślady krwi i kawałki ciała księdza i ciało jego pomocnika znaleziono w ścieku. Po tym wszyscy Żydzi biorący udział w mordzie zostali aresztowani, i 3 z nich przyznało się do zbrodni w szczegółach. Po wnikliwym śledztwie 3 Żydów którzy się przyznali ułaskawiono. Jeden rabin i 9 innych, którzy uczestniczyli w mordzie zostali skazani na śmierć.

James Rotschild, super-bogaty francuskojęzyczny Żyd w Paryżu napisał w jidysz i Judendeutch do swego brata, Salomona Rotschilda, the super-bogatego niemieckojęzycznego Żyda we Frankfurcie: ” W takiej sytuacji” – poinformował go 17.04.1840 – “jedynym sposobem jaki nam został jest wszechpotężna metoda wezwania gazet do pomocy, i dlatego dzisiaj szczegółowy zapis oparty na raportach austriackiego konsula w Damaszku, przesłaliśmy do Journal des Débats i innych gazet, i postaraliśmy się by ten zapis pojawił się tak samo szczegółowo w Allgemeine Zeitung w Augsburgu”. Tym sposobem widzimy, że w 1840, Żydzi uważali gazety za wszechpotężne instrumenty ich manipulowania opinią publiczną – standardowa nauka w Protokołach.

Decyzja zaangażowania prasy była po części odpowiedzią na szerokie poparcie dla teorii mordu rytualnego we francuskich gazetach jak Quotidienne i Univers. Zdecydowany by się temu przeciwstawić tak skutecznie jak możliwe, James Rotschild zwrócił się do Adolphe Crémieux, wice-przewodniczącego Konsystorza Francuskich Żydów od 1834, którego zdolności eksperta sądowego były tak celebrowane jak dziennikarskie. Następnego dnia w Gazette des Tribunaux i Journal des Débats opublikowano długi list Crémieux na ten temat. Zamiast potępienia przez żydostwo tego dzikiego mordu, i zażądania wnikliwego śledztwa i sprawiedliwej kary, oono postąpiło wręcz odwrotnie. Żydostwo dołączyło do swoich rasowych towarzyszy i udzieliło im całkowitego poparcia. Zorganizowano zbiórkę  i zebrano 2 mln franków.

To był dopiero początek zaangażowania Rotschildów w kampanię zwolnienia Żydów w Damaszku. To doprowadziło do pomysłu szeroko rozgłaszanej wyprawy Crémieux i “Sir” Mosesa Montefiore do Aleksandrii, której cel był jasny: oczyścić nazwiska więźniów i zagwaranytować ich zwolnienie. Rotschildowie przekazali istotną kwotę na pokrycie kosztów wyprawy, jak i działania jako skarbnicy tych Żydów w Damaszku. [33]

Tymczasem w Wiedniu Salomon Rotschild przekonał Metternicha do wywierania presji na Watykan by ogłosił, że Tommaso żył i ukrywał się w klasztorze (tak nie było). W Neapolu Carl Rotschild załadował statek Montefiore towarami, przekazał mu podpowiedzi negocjacyjne, i później pomógł mu w bezowocnych wysiłkach przekonania Kościoła Katolickiego do usunięcia napisu o mordzie na grobowcu ks. Tommaso. Na grobowcu, po arabsku i włosku był wygrawerowany napis: “Tu spoczywają szczątki ks. Thomasa z Sardynii, Kapucyna misjonarza, zabitego przez Żydów, 5 lutego 1840”.

Później w Paryżu, Anselm Rotschild otrzymywał regularne widomości od Laurina, o szczegółach postępu w negocjacjach Montefiore w Aleksandrii. Tym sposobem najbogatsi Żydzi na świecie pracowali zgodnie dla wspólnego celu, że gdyby nie wykazano, że Żydzi z Damaszku są niewinni, to przynajmniej ogłaszali ich niewinność. [34]

W czasach afery damasceńskiej, londyńscy Rotschildowie stali się maklerami monet dla Banku Anglii, i wraz z ich innymi światowymi interesami finansowymi nie chcieli angażować się w to co zasadniczo było imprezą PR. Dlatego delegowali Mosesa Montefiore jako reprezentanta ich interesów w tej próbie zwolnienia uwięzionych Żydów, i stwierdzenia, że byli niewinni “znieważenia krwi” i mordu ks. Thomasa.

21 kwietnia 1840, Sir Moses Montefiore zwołał spotkanie w swojej rezydencji przy Park Lane do omówienia wiadomości ze Wschodu. Uczestniczyło w nim wielu wybitnych Żydów, poza członkami Rady Deputowanych; jego krewni Mr. Isaac Lyon Goldsmid i David Salomons, oraz A.A. Goldsmid, dr Loewe i dr Barnard Van Oven. Adolphe Isaac Crémieux, wtedy wiceprzewodniczący Consistoire Central, i wzięty adwokat, uczestniczył w imieniu francuskich Żydów. Obaj – Montefiore i Crémieux byli masonami 33 stopnia, więc poza tym, że byli Żydami, byli też braćmi i współtowarzyszami w mosańskich działaniach wywrotowych we wszystkich krajach. Co ważne, Adolphe Crémieux (1796-1880) był wielkim mistrzem Wielkiego Wschodu i szkockiego rytu Loży Mizraim w Paryżu, i jednym z jego przyjaciół we francuskim rządzie był Louis Napoleon. Dlatego dobrze rozumiał żydowskie finanse i politykę międzynarodową. Ci bogaci i wpływowi Żydzi zwracali się do brytyjskiego rządu, francuskiego i austriackiego, i otrzymywali pomoc od tych przekupnych i oszukanych bytów politycznych. [35]

15 czerwca ci bogaci Żydzi zgodzili się wysłać misję do Mehemeta Ali w Damaszku w celu rozwiązania sprawy. [36] W synagogach w Londynie, Hamburgu, Leghorn, Nowym Jorku, Filadelfii, St. Thomas i Jamajki zebrano pieniądze na wyjazd. Adolphe Crémieux wyznaczyli francuscy Żydzi by towarzyszył Montefiore do Damaszku. [37] Memorandum podpisało 210 członków parlamentu wraz z kupcami i bankierami popierającymi Żydów. [38] Przez francuskiego króla, Louisa Philippe, i austriackiego księcia a Metternicha, wywarto presję na Mehemeta Ali, by powstrzymał się od torturowania Żydów bez względu na to czy zasłużyli na to  czy nie.

15 lipca zorganizowano misję do Damaszku, z Sir Mosesem Montefiore jako  liderem. Różne synagogi przysłały fundusze na podróż z Londynu, Hamburga, Leghorn, Nowego Jorku, Filadelfii, St. Thomas i Jamajki. Była to podróż, którą promowało światowe żydostwo, więc musiała mieć wielkie fanfary i dobrą prasę. Z Londynu wyjechali 7.07.1840,  Moses Montefiore and Mrs. Montefiore, Adolphe Crémieux, M. Munk, Mr. Alderman Wire, dr Loewe i dr Madden. Dla zapewnienia bezpiecznej podróży, miał przy sobie rekomendację od Królowej Wiktorii. Była to potężna grupa malkontenckich Żydów popieranych przez całe żydowskie bogactwo i siłę polityczną Europy i Ameryki – naprawdę bogata i potężna grupka! I niewątpliwie pełna poczucia własnej ważności!

Podróżowali przez Francję do Marsylii, statkiem do Malty docierając tam 27 lipca, i do Aleksandrii dotarli 4 sierpnia. Zwolnienie więźniów uzyskali 6 września. Opublikowany dziennik Mrs. Montefiore opowiada ich podróż przez Palestynę niemal podobną do królewskiej. Jako przyjaciela Mehemeta Ali, Sir Mosesa władze przyjęły z wyróżnieniem. Jako życzliwego i bogatego Żyda, chcącego widzieć prosperującą Palestynę, z entuzjazmem przywitali go leniwi, biedni mieszkańcy. Delegacje “czystych rytualnie” a śmierdzących, brudnych Żydów spotkała go na drodze i przekazały adresy. Tłumy Żydów – młodych i starych, bogatych i biednych – tańczył wokół niego, wykrzykiwał, klaskał w dłonie, trąbił na kozich rogach i śpiewał pieśni pochwalne dla tego bogatego angielskiego Żyda przynoszącego im pieniądze które skręcił od Brytyjczyków. [39]

Wkrótce potem Crémieux wrócił do Francji. Był też szefem Alliance Israelite Universelle, z politycznymi sukcesami i siecią szkół na terenie Wschodu od Bagdadu do Salonik. [40] W ten sposób przez całe 2 miesiące, Adolphe Crémieux – brat Żyd, brat 33 stopnia mason i znany dziennikarz – był w bliskim towarzystwie Montefiore, dzielił z nim w drodze powozy i kwatery w wozowniach, jadalnie hotelowe i prywatne salony, jadalnie na parowcach i prywatne palarnie. I w tych 2 miesiącach, bogaty, potężny i słynny “Sir” Moses Montefiore – otoczony przez wszystkich tych bogatych i potężnych Żydów – miał honorowe miejsce, z którego raczył ich ogromną wiedzą zdobytą w zmowie ze swoim najlepszym przyjacielem, Nathanem Rotschildem, o żydowskich finansach i jak “potęga portfela” mogła poruszać rządy i zmieniać bieg historycznych wydarzeń na korzyść najgorszego narodu świata.

Sam niezwykle bogaty, i jako najlepszy przyjaciel i szwagier najbogatszego Żyda na świecie,  to w czasie tych 2 miesięcy kiedy Montefiore wykładał tym Żydom władzy, bogactwie, wpływie, talmudycznej filozofii i politycznych celach międzynarodowego żydostwa i finansach. Z zachwytem popijając po obiedzie wino i toastami za swoje sukcesy, przechwalał się i prowadził wykłady dla swojego małego towarzystwa żydowskich przyjaciół o żydowskich planach, które nawet wtedy były realizowane w celu zniszczenia i zniewolenia ludzkości pod rozszczepionymi kopytami perfidnych europejskich Żydów.

Adolphe Crémieux, prawnik i dziennikarz, dokładnie słuchał wykładów Montefiore robiąc szybkie notatki, a później w zaciszu własnych pokoi i kabin na statku przepisywał po francusku wszystko co Montefiore miał do powiedzenia. Jako Żyd i mason, perfekcyjnie rozumiał wszystko co słyszał.

W ten sposób Protokoły mędrców Syjonu zostały podyktowane ustami Mosesa Montefiore (szwagra i najlepszego przyjaciela i finansowego partnera biznesowego Nathana Rotschilda)  chętnym uszom Adolphe Crémieux. Były to plany omówione między Nathanem Rotschildem i  Mosesem Montefiore kiedy byli partnerami biznesowymi, przyjaciółmi i krewnymi poprzez małżeństwa z każdym żydowskim bankierem w Europie.

Ten przedział czasowy nie uwzględnia dodatkowych 2 miesięcy i 2 tygodni między 21 kwietnia 1840 kiedy Crémieux pierwszy raz wyjechał do Londynu w imieniu francuskich Żydów, i 7 lipca kiedy opuścił Londyn. W tym czasie miał bezpośredni kontakt z Montefiore w jego londyńskiej rezydencji, niewątpliwie jako gość na super przyjęciach i spotkaniach planistycznych. Więc miał mnóstwo czasu i okazji by poznawać świat żydowskich bankierów – świat korupcji, zdrady, finansów i oszustwa ludzkości. Było to zainteresowanie zawodowe zarówno jako dziennikarza i polityka, i jako Żyda i masona.

Po 6 września, Adolphe Crémieux – ten przedstawiciel wszystkich Żydów Francji, ten znany dziennikarz, który umiał szybko pisać i zapamiętać wszystko co widział i słyszał, ten 33-go stopnia masoński brat Mosesa Montifiore – wrócił do Europy. [41]

Światowa żydowska prasa świętowała wielki triumf uwolnienia i “niewinność” damasceńskich Żydów. Oni nie byli niewinni bo tak wykazano, a byli niewinni bo tak zadeklarował Pasha.[42] Oczywiście, za 2 mln franków zebranych przez Żydów od światowego żydostwa, Mehemed Ali pozwolił sobie być przekupionym żeby wydać następujący nakaz: “Z uwagi na sugestie dżentelmenów Mosesa Montefiore i Crémieux, którzy przybyli do nas jako delegaci całego europejskiego żydostwa, uznaliśmy że chcą uwolnienia Żydów, których aresztowano z powodu zniknięcia ks. Thomasa… Skoro nie byłoby mądre odmówić ich prośbie, z uwagi na ich dużą populację, nakazujemy wypuścić żydowskich więźniów”.

Montefiore przekonał też Sułtana Turcji do wydania edyktu zakazującego szerzenia pogłosek o mordach rytualnych. Teraz, kiedy znajdowano martwe dzieci pozbawione krwi, zbrodnięmusiano wyciszyć, a nie rozwiązać. I w 1863, przy poparciu brytyjskiego rządu, Sir” Moses Montefiore poprosił Sułtana Maroka, Muhammada IV, o zapewnienie bezpieczeństwa marokańskim Żydom. Jego wysiłki odniosły sukces. Jeszcze raz Żydzi mogli praktykować swoją zbrodniczość wobec ludzkości pod ochroną skorumpowanych królów. Zawsze to skorumpowane rządy chronią Żydów, albo rządy które skorumpowali Żydzi, chronią Żydów. Bez skorumpowanych rządów chroniących ich wtedy, wiele stuleci temu, ludzkość podniosłaby się i zabiła każdego z nich.

Jeszcze raz zbrodniczość Żydów ochroniło “prawo”, które było niczym więcej niż królem deklarującym, że zakazuje się oskarżać czy dręczyć Żydów za ich zbrodnie. Chrześcijanie wiedzieli, że Żydzi przekupili Turków złotem Rotschilda. [43] Nie wiedzieli tego,. Że złoto było też złotem Montefiori, i złoto mogli dostarczyć w każdej ilości wszyscy spokrewnieni kazirodztwem żydowscy bankierzy Europy. Było to całe złoto jakie dostali za darmo dzięki ich starożytnemu sumeryjskiemu szwindlowi pożyczania pieniędzy na procent, wraz z zyskami od ich monopolistycznych karteli handlowych.

Po przekupieniu Mehemeta Ali i ogłoszeniu, że Żydzi są niewinni, Montefiore pomógł Żydom w Jerozolimie i Palestynie, oraz w Smyrnie. Posługując się pieniędzmy które zdefraudował od Anglików, wybudował szkoły, drukarnie, fabryki tekstylne w Palestynie i hospicjum tylko dla Żydów w Bejrucie. Pomógł Żydom w całym Imperium Osmańskim. Żydom w Maroku, Trypolisie, Tunisie i Persji też pomogło bogactwo, które Rothschild-Montefiore razem wyssali od Francuzów, Niemców, Włochów i Brytyjczyków. [44]

Jak podziemny trujący grzyb, grzybnia żydowskich pieniędzy wysysała bogactwo z Anglii, i przenosiła je na Bliski Wschód. Mając takie bogactwo, Żydzi w tych krajach mogli osiągać korzyści, powiększać swoje biznesy, i jeszcze skuteczniej wywłaszczać muzułmańskie narody. I 10% wszystkich zysków szło do złych rabinów, którzy spisywali zasady.

Po powrocie do Francji ze spisanymi raportami i dziennikami z podróży w bagażu, Adolphe Crémieux, jako tajny Żyd i tajny mason, na pewno nigdy nie zamierzał dzielić cię z nikim  tymi największymi tajemnicami o żydowskich finansach. Ale jako dziennikarz i przywódca Żydów we Francji miał spisać interesujące rzeczy dotyczące tej historycznej i szeroko nagłośnionej żydowskiej podróży do Damaszku. W tym przypadku, jako mason 33 stopnia z Loży j Wielkiego Wschodu w Paryżu, bezpiecznie zdeponował te Protokoły w archiwach loży, gdzie nikt nie będzie mógł ich przeczytać. Adolphe Crémieux zmarł w 1880.

Protokoły Mędrców Syjonu / PMS odkryte

W 1884, kobieta o nazwisku Justine Glinka, wykonywała prace wywiadowcze dla rosyjskiego rządu we Francji. Przeszukując różne linie tajnych informacji, od członka Loży Mizraim, Żyda Josepha Schorsta (alias Shapiro), usłyszała o Protokołach. Schorst powiedział jej o dokumentach złożonych w archiwum masońskiej Loży Mizraim w Paryżu, że są bardzo ważne dla Rosji. Obiecał zdobyć je za 2.500 franków. Miss Glinka rzekomo dostała 2.500 franków od rosyjskiego rządu. Mając dostęp do tych tajnych teczek, Schorst ukradł Protokoły i sprzedał je Miss Glince, która natychmiast wysłała je do St. Petersburga. Tak więc w 1884 Protokoły zostały skradzione z masońskiej Loży Mizraim w Paryżu, i sprzedane agentce carskiego rządu.

Może jako Żyd, Joseph Schorst poczuł się zdradzony, tak brutalnie wykorzystany przez zdradzieckich bogatych Żydów, którzy w PMS napisali: “ jest nam niezbędny do zarządzania naszymi mniejszymi braćmi”. Albo, jako biedny Żyd, może Joseph Schorst sprzeciwiał się super-bogatym żydowskim bankierom, którzy napisali w PMS, że żeby zdobyć całe złoto na świecie w ich chciwe ręce, “poświęcili wielu z naszych ludzi”. Poświęcanie braci Żydów na śmierć zwracając jednocześnie ich obłudne oczy do nieba, i twierdzenie, że “Każda ofiara po naszej stronie warta jest w oczch Boga 1.000 Gojów”, to było jakby żydowscy finansiści służyli Bogu mordowaniem braci Żydów dla zysku! Albo może, jako mason, sprzeciwiał się deklaracji w Protokołach o masonach, “którzy wiedzą zbyt wiele”, będą “karani śmiercią” i “zabijani” przez wyższego stopnia masońskich Żydów, którzy kontrolowali masonerię i finanse. Ale niezależnie od powodu, wiedząc iż mogłby trochę zarobić, ukradł je z archiwów i sprzedał Justine Glince, agentce wywiadu rosyjskiego rządu.

Według dokumentów francuskiej policji, Schorst został zamordowany w Egipcie wkrótce po zakończeniu tej transakcji. Mord informatorów jest zasadniczy dla judaizmu i masonerii, i na pewno zagrożony bez litości w PMS. Nawet wtedy, upłynęłoby kolejnych 40 lat zanim te tajne dokumenty wyda się na otwartym rynku.

Miss Glinka zatrzymała kopię Protokołów, i kiedy wróciła do domu w regionie Orel w Rosji przekazała je urzędnikowi rządowemu o nazwisku Alexis Sukhotin, który z kolei przekazał je dwóm przyjaciołom, Philip Stepanov i Sergius A. Nilus. To było w 1897. Zdając sobie sprawę  z ich znaczenia, Stepanov od razu wydrukował je do prywatnego obiegu pośród swoich bliskich przyjaciół. Pierwszy raz Nilus opublikował je w 1901 w książce którą zatytułował Wielki w małym /The Great Within the Small. Dodrukował je jeszcze raz w 1905.

Poniższe twierdzenie napisał Nilus w Epilogu do wydania PMS z 1905: “Według testamentu Montefiore, Syjon nie żałuje ani pieniędzy ani innych środków żeby zrealizować swoje cele. W naszych czasach wszystkie rządy całego świata są świadomie czy nieświadomie podległe nakazom tego wielkiego super-rządu Syjonu, ponieważ wszystkie obligacje i papiery wartościowe są w jego rękach; bo wszystkie kraje są zadłużone Żydów na sumy których nigdy nie będą mogły spłacić. Wszelkie sprawy – przemysłu, handlu i dyplomacji – są w rękach Syjonu. To dzięki pożyczkom kapitałowym zniewolił wszystkie narody. Trzymając edukację na czysto materialistycznych liniach, Żydzi nałożyli na Gojów ciężkie łańcuchy, którymi zaprzęgli ich do ich ‘super-rządu’. Koniec wolności narodowej jest bliski, dlatego wolność osobista zbliża się ku zamknięciu, bo prawdziwa wolność nie może istnieć gdzie Syjon wykorzystuje swoje złoto do rządzenia masami i dominowania najbardziej szanowaną i oświeconą klasą społeczeństwa”.

Wyjaśniając skąd dostał oryginalne kopie Protokołów, Nilus najwyraźniej próbował chronić swoich rodaków, którzy pomogli mu je dostać. Kiedyś napisał: “Te Protokoły były potajemnie wyciągniete z całej książki pełnej Protokołów. Wszystko to dostałem od mojego korespondenta z tajnych magazynów Głównej Kancelarii Syjonu. Ta Kancelaria znajdje się teraz na francuskim, terytorium”. To oznacza masońską Lożę Mizraim w Paryżu.

Rosyjskie wydanie PMS zostało zarejestrowane w Muzeum Brytyjskim 10 sierpnia 1906. Ale one wywołały wtedy małą kontrowersję. Nilus opłakiwał to, że PMS, jako plan potęgi żydowskiej, wywołał tak małe zainteresowanie przed rewolucją w Rosji w 1905, którą zorganizowli Żydzi. Ale po rewolucji bolszewickiej 1917, Protokoły wywołały duże zainteresowanie w całej Europie i w USA, gdyż poprzez komunizm Żydzi wprowadzali całą bezwzględność i rzeź promowane przez PMS. Poprzez fasadę komunizmu, Żydzi narzucili na zdradzone narody Rosji wszelkie demoniczne zło, z którego cieszą się Talmud babiloński i PMS.

To nie to, że Protokoły leżały w stanie uśpienia w teczkach gabinetów masońskiej Loży Wielkiego Wschodu w 1840, i odkryto je tam w 1884, jest ważne. W końcu były one tajnym prawem ustnym bankierów Rotschilda i Montefiore i ich braci żydowskich finansistów na świecie, spisanym po raz pierwszy. Były one ekstraktem talmudycznych technik używanych przez Żydów przeciwko ludzkości przez 18 stuleci. Zostały spisane na papierze i atramentem, i umieszczone w teczce w gabinecie dla bezpieczeństwa, i nie miały żadnego wpływu na światowe żydostwo, ani na to co Żydzi nadal robili faktycznie praktykując metody Protokołów dla własnej korzyści i do niszczenia ludzkości.

Choć PMS leżały ukrywane w archiwach, światowe żydostwo pracowało jak demony stosując metody których potajemnie uczyli ich rabini i bogaci Żydzi. Choć PMS leżały uśpione w archiwach loży masońskiej, wojny dalej zabijały miliony nie-Żydów wzbogacając Żydów; banki regularnie upadały zabierając ze sobą depozyty pieniężne nie-Żydów; giełdy szybowały w górę żeby wzbogacać Żydów; bogactwo jakie Żydzi wyciągnęli od ludzkości wykorzystywano do finansowania każdego ruchu politycznego i społecznego destrukcyjnego dla ludzkości; Żydzi prosperowali kiedy ludzkość wywłaszczano, zubożano, zniewalano do długu, a potem mordowano – wszystkie te negatywne wydarzenia i dużo więcej wydarzało się na całym świecie wszędzie gdzie zezwalano Żydom mieszkać. Ale powód tych historycznych wydarzeń był tajemnicą dla ludzkości, podczas gdy każdy Żyd skomlał i lamentował z niekończącą się obłudą – “Antysemita! Fanatyk! To tylko twoja wina. Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Obserwacja, że biadolący płacz Żydów to faktycznie miauczenie potwora, będzie musiało czekać kolejne 75 lat kiedy ustną tradycję z PMS faktycznie praktykowano na ludzkości nawet kiedy spisane Protokoły były ukrywane w gabinetach w paryskiej masońskiej Loży Wielkiego Wschodu.

Przez cały ten czas ludzkość nie wierzyła temu czego uczył Jezus, a wierzyła kłamiącym Żydom, którzy wszyscy skomleli i płakali w każdym kraju gdzie pozwolono im mieszkać, tradycyjny żydowski teatr uliczny, z teatralnym szlochem “Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Protokoły leżały ukryte przez 75 lat kiedy straszne wydarzenia tych dekad rozdzierały zachodnią cywilizację i zabijały miliony Europejczyków i Amerykanów; cały czas Żydzi stawali się coraz bogatsi, zasiewali więcej żydowskich gremlinów, którzy byli zwalniani ze służby wojskowej kiedy Goyim walczyli i ginęli. I pod zasłoną dymną i pretekstem, że byli “uchodźcami” uciekającymi przed wojną i “prześladowaniem”, niewinni Żydzi przenosili się z niebezpiecznej areny walki do opuszczonych biznesów, fabryk i porzuconych gospodarstw pozostawionych przez nie-Żydów poległych w wojnach.

Ale ludzkość obudziła się po tym kiedy Żydzi złapali za włosy Rosję w 1917 i dokonali ludobójstwa poprzez tortury, głód, obozy pracy, plutony egzekucyjne i szubienice – na 65 mln rosyjskich chrześcijan.  Nawet kiedy rosyjscy Żydzi wyrzynali chrześcijan, międzynarodowi Żydzi z europejskich i amerykańskich mediów informacyjnych ukrywali i cenzurowali raporty o tych zbrodniach. Wszystko o czym Amerykanie i Europejczycy słyszeli o tych przerażających okrucieństwach w żydowskich mediach to były pozytywne opowieści o “heroicznych bolszewickich siłach” i “sprawiedliwych rosyjskich rewolucjonistach”, a nigdy o historiach jak Żydzi wyrzynali chrześcijan z carskiej Rosji i grabili cały kraj. Jak zwykle, żałosny płaczem “Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!” miauczeli i szlochali zarówno żydowscy komuniści rosyjscy i ci, którzy faktycznie finansowali rewolucję bolszewicką – żydowscy kapitaliści z Wall Street!

Kiedy w Rosji doszło do rewolucji bolszewickiej w 1917, nagle Protokoły mędrców Syjonu zaczęły mieć sens. W PMS ludzie zaczęli dostrzegać, że za zasłoną dymną miauczących i skomlących Żydzi stali się pokrwawionymi Potworami Babilonu.

Kiedy Żydzi przejęli Rosję poprzez rewolucję bolszewicką w 1917, natychmiast uchwalili prawa, które karały śmiercią i posiadanie broni, później zamęczyli na śmierć i wymordowali 40.000 chrześcijańskich mnichów i księży. Z chrześcijańskich kościołów Żydzi zrobili magazyny i stajnie, a potem brutalnie zamęczyli i zagłodzili na śmierć, i dokonali ludobójstwa na 65 mln Rosjan i Ukraińców. Żydzi to zrobili – rosyjscy Żydzi finansowani przez Żydów z Wall Street! I ci Żydzi perfekcyjnie stosowali metody nauczane w Talmudzie babilońskim, i wyjaśnione w Protokołach. Samego Nilusa aresztowali żydowscy bolszewicy i zamęczyli na śmierć.

Podobnie do wymyślonych przez Żydów “praw zbrodni nienawiści” we współczesnej Ameryce i Europie, za dyktatury Żydów, pierwszym prawem zadekretowanym przez Lenina (otoczonego setkami swoich żydowskich kamratów) było ogłoszenie kary śmierci za antysemityzm. Później nakazano rejestrację wszelkiej broni pod apelami do patriotyzmu wszystkich “lojalnych i patriotycznych Rosjan, którzy chcieli bronić Ojczyzny”. (Zobacz kto jest za rejestracją broni i ograniczeniami w USA. Oy! Co za zbieg okoliczności!) Ale to było tylko kolejne żydowskie oszustwo prosto z Protokołu #5:

“Teraz ważniejsze jest rozbrajanie narodów niż wysyłanie ich na wojnę”.

Kiedy już zarejestrowano broń, żydowscy bolszewicy wiedzieli kto ją posiadał, i poprzez naloty tajnej policji, waląc do drzwi o 4:00 rano, wszelką broń i amunicję konfiskowano, a ich właścicieli stawiano pod ścianą i rozstrzeliwano! Posiadanie nawet jednego naboju zasługiwało na karę śmierci w kontrolowanej przez Żydów Rosji! Jeszcze raz Żydzi pokazali, że kiedy naród jest rozbrojony, panuje wszelkiego rodzaju tyrania , bo tyrani mogą chodzić kiedy miażdżą naród.

Dlatego – tak, po komunistycznej rewolucji w 1917, nastąpiło ogromne zainteresowanie PMS. Ludzie z Zachodu chcieli więcej wiedzieć o mieszkających pośród nas Żydach. Czy tym Żydom, którzy zajmowali się okradaniem nas poprzez szwindle bankowe i oszustwa finansowe, można ufać, czy byli też mordercami i zdrajcami, tylko czekającymi na swój czas? Jezus nazwał Żydów kłamcami, oszustami, obłudnikami, mordercami i dziećmi diabła. Ale Żydzi uważają się za dzieci Boga. A zatem, “Czy Jezus był kłamcą, czy kłamcami byli Żydzi?” Może to być tylko jedno albo drugie, podczas gdy Żydzi w Rosji profanowali kościoły, palili Nowy Testament i torturowali na śmierć i mordowali chrześcijańskich księży.

“Zniszczycie doszczętnie wszystkie miejsca, gdzie narody które wywłaszczycie służyły swoim bogom: na górach wysokich, na wzgórzach i pod każdym drzewem zielonym. Wywrócicie ołtarze, połamiecie ich stele i szery, ogniem podpalicie posągi ich bogów i wymażecie ich imię z tego miejsca”. (Pwt 12:2-3)

Przy tym nowym i alarmującym zainteresowaniu narodów świata w prawdziwości Protokołów, i przy tym zwiększonym przyglądaniu się żydowskim metodom i moralności, światowe żydostwo natychmiast wskoczyło w Podstawowy Żydowski Plan A: zorganizowany pokaz niewinnego oburzenia. Wykorzystując swoje standardowe alibi, że byli niewinnymi Żydami, i cała ludzkość była antysemicka i fanatyczna wobec takich świętych Dzieci Boga, których jedynym interesem na tym świecie było zniewolenie was i przejęcie całych waszych pieniędzy – cały czas wznosząc obłudne oczy ku niebu z dobrze wyćwiczonymi łzami lamentacji – Żydzi zapiszczeli głośno i zgodnie. Ale Podstawowy Żydowski Plan A zawiódł.

W wolnych i demokratycznych krajach nie było nic co mogliby robić Żydzi a tylko skrzeczeć i narzekać. W Rosji żydowscy bolszewicy konfiskowali i niszczyli każdy egzemplarz PMS, i torturowali na śmierć lub rozstrzeliwali każdego u którego go znaleźli. Mimo że takie metody były metodami promowanymi w PMS, żydowscy komuniści twierdzili iż tylko chronili niewinnych Żydów przed straszydłem znanym jako “antysemityzm”. To było brutalne traktowanie, bo Rosjanin który posiadał książkę, o której Żydzi mówili iż była tylko podróbką! Ale Żydzi nie mogli stłumić PMS na Zachodzie, gdyż dziennikarz, Victor E. Marsden, który był specjalnym korespondentem w Rosji i dobrze znał rosyjski, przetłumaczył je z rosyjskiego. Ten przekład opublikowano na całym świecie. Skoro Żydzi nie mogli ich stłumić w wolnym świecie, otruli Marsdena. Poza tym, że był tłumaczem, był świadkiem żydowskiego przejęcia Rosji. Później uruchomili Plan B – Żydowski Prawnik. W końcu pytam was, jeśli nie możecie zaufać żydowskiemu prawnikowi iż mówi prawdę, to komu możecie zaufać?

Okłamywanie jest żydowskie i perfekcyjnie koszerne

Plan B – Żydowski Prawnik, był całkowitym zaprzeczeniem prawdziwości Protokołów. “To kłamstwo! To podróbka! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!” Stada Żydów napadały na biblioteki i ośrodki badawcze w poszukiwaniu czegokolwiek, co mogliby wykorzystać do zdyskredytowania PMS. Nie odważyli się debatować nad treścią PMS, bo nie chcieli by nie-Żydzi dyskutowali o faktycznych szczegółach, co oznaczałoby najpierw ich przeczytanie; i nie chcieli by ktoś je czytał. Nie chcieli debatować treści PMS, bo straciliby na wszelkiej uczciwej debacie, nawet kiedy przeciętny obywatel który mógł porównać treść PMS z tym co widział na własne oczy co działo się na świecie. Dlatego Żydzi próbowali je w całości zdyskredytować, twierdząc, że były podróbką, i dlatego niczym co faktycznie ktoś chciałby przeczytać. “Nie! Po co tracić czas? To fałszywki” – było pomysłem jaki Żydzi chcieli insynuować opinii publicznej poprzez swój monopol medialny. “Nie czytajcie ich!”

Protokół – co to jest? Wyraz “protokół” oznacza szkic dokumentu lub podsumowanie spotkań. A zatem, PMS to sedno dyskusji odbywającej się w najbliższym kręgu czołowych Żydów świata skondensowane w zwięzłą formę. Plan B – Żydowski Prawnik był ich strategią żeby zdyskredytować prawdziwość dokumentu, jednocześnie unikając wszelkiej dyskusji o ich treści. Jest to tak jakby żydowski prawnik przegrywający proces i nie mogący go wygrać w oparciu o fakty; więc zamiast bronić klienta atakuje wiarygodność i uczciwość swojego przeciwnika, oczekując oszkalowania jego charakteru tak bardzo, że fakty w procesię wydają się nieważne dla ławników. Kiedy kłamiący rabini i okradający żydowscy bankierzy zgodzili się na tę strategię, stada Żydów o skórzanych skrzydłach odleciały do swoich dzwonnic i bibliotek na całym świecie, i zaczęli systematyczny atak na prawdziwość PMS. I ten atak Żydów wystąpił przy wykorzystaniu jednej z faktycznych metod znajdujących się w Protokołach! Protokół #14 mówi:

“Nasi filozofowie będą dyskutować wszystkie niedociągnięcia różnych wierzeń Gojów. Ale nikt nigdy nie będzie dyskutował o naszej wierze z jej prawdziwego punktu widzenia, bo nikt jej w pełni nie pozna, z wyjątkiem naszych, którzy nigdy nie ośmielą się zdradzić jej tajemnic”.

Nigdy, nigdy, nie chcieli spierać się o prawdziwej treści PMS, gdyż szkoda dla nich samych byłaby zbyt wielka do naprawienia. Dyskusja na temat treści nie tylko doprowadziłaby do wstydliwych rewelacji na temat ich machlojek politycznych i finansowych, ale także wysunęłaby na pierwszy plan badanie demonicznych nauk judaizmu. Gdyby treść okazała się prawdziwa, to pokazałoby Żydów jako kłamców, oszustów i zdrajców. Skoro wszystkie “dowody” były tak przekonujące co do treści PMS, dyskutowanie o ich treści oznaczałoby ich zagładę. Ono odkryłoby wszystkie starożytne szwindle i kryminalne oszustwa jakie dały Żydom taką zyskowną przewagę nad całą ludzkością. Ale wszystkich tych niepożądanych badań można było łatwo uniknąć atakując całe PMS jako podróbkę. W ten sposób można by uniknąć głębszego publicznego zbadania judaizmu i prawdziwych wierzeń Żydów. Oni mogli obwiniać 1.000 różnych osób o sfałszowanie Protokołów, ale żaden z tych kozłów ofiarnych nie byłby Żydem.

Nigdy nie dociera do Żydów żeby być uczciwym czy dobrym, w końcu to oni są narodem kryminalistów i oszustów, którzy całe swoje religijne oszustwo opierają na Największym Kłamstwie Kiedykolwiek Powiedzianym – Biblii hebrajskiej – i upiększają je oszustwem i udawaniem nauczanymi przez demonicznych rabinów w Talmudzie babilońskim. Dlatego, jak wszyscy kryminaliści, Żydzi nie chcą być oskarżeni i ukarani za swoje zbrodnie; oni chcą żeby dalej byli bezkarni. Czy uczciwie zanegowali PMS jak zrobiłaby to niewinna osoba, albo czy zaatakowali je kryminalnymi i tajnymi metodami? Jeśli rozumiesz Żydów, to już znasz odpowiedź na to pytanie. Podpowiedź: oni nie są niewinnymi Żydami.

Co było jeszcze bardziej przerażające dla Żydów niż ludzkość nie wierząca w ich , to że bez względu na to jakie opowiadali narodowi , naród dalej wierzyli w to co mieli do powiedzenia o Protokołach tacy jego przywódcy jak Henry Ford i Nesta Webster:

“Jedyną opinią jaką chcę powiedzieć na temat PMS, jest to, że pasują one do tego co się dzieje. Mają 16 lat, i do tej pory zgadzały się z sytuacją na świecie. One teraz się zgadzają”. – Henry Ford, 1921

“Osobiście bardziej niż kiedykolwiek jestem skłonna wierzyć, że PMS są prawdziwe. Bez nich nie widzę jak można by wyjaśnić rzeczy mające miejsce dzisiaj. Bardziej niż kiedykolwiek uważam, że Żydzi są przyczyną wszystkich naszych problemów”. –  Nesta Webster, 1934 [Nesta Webster, w liście z 4.05. 1934 do Arthura Goadby, opublikowanym w “Poświadczam / I Testify”, Robert E. Edmondson, s. 129]

I teraz, niemal 100 lat później, współcześni czytelnicy mogą łatwo zobaczyć, że protokoły dokładnie opisują nie tylko lata ok. 1917, ale i obecny zamęt na świecie, jak i kto za nim stoi. Dlatego żeby zdyskredytować PMS na zawsze, Żydzi twierdzili, że były fałszywką i nie warto ich czytać.

Główny problem z tą taktyką jest taki, że podróbka musi mieć jakiś oryginalny dokument na którym fałszerz oparł swoją pracę. Żydzi na pewno nie chcieli wyprodukować żadnych oryginalnych żydowskich dokumentów, gdyż to byłoby jeszcze bardziej potępiające. Ich sztuczka polegała na twierdzeniu, że PMS zostały sfałszowane i splagiatowane z niepowiązanych dokumentów przez antysemitów, którzy mieli złośliwą nienawiść do niewinnych Żydów i chcieli wyrządzić im krzywdę. W swoich własnych badaniach bibliotecznych Żydzi znaleźli dzieła wielu ludzi i ich pisma, które pasowałyby do ich celów. Ale przed omówieniem tych rzekomych “fałszerstw” najlepiej byłoby zadać trzy pytania. (1) Co to jest fałszywka? (2) Kim są ci Żydzi, którzy oskarżali innych ludzi o sfałszowanie ważnych dokumentów? I (3) Czy można udowodnić podróbkę posługując się legendarną i “znakomitą” żydowską “wiedzą”? Tzn. czy Żydzi kłamią iż mają dowód, czy naprawdę muszą mieć dowód?

Pierwsze, fałszerstwo to “sporządzenie, modyfikacja lub powielenie dokumentu, podpisu lub pieniędzy z zamiarem oszustwa”. Przedmiot również uważa się za sfałszowany, jeśli twierdzi się, że został wykonany przez kogoś, kto go nie zrobił”.

Ok., tyle o definicjach. Wiemy czym jest fałszywka. Więc teraz, kim są Żydzi, którzy oskarżali innych o sfałszowanie ważnych dokumentów? Badanie Starego Testamentu, Talmudu babilońskiego i dowody współczesnej archeologii odpowiadają na to pytanie.

Kiedy Żydzi, którzy napisali Biblię hebrajską dokonali plagiatu na sumeryjskich i babilońskich opowieściach i Noe i potopie, rajskim ogrodzie, stworzeniu, egipskich bajkach o magii, prawach Hamureabiego, a później spisali je w Pięciu Księgach Mojżesza, żydowskie skryby nie podali przypisów o tej kradzieży.

Kiedy Żydzi którzy splagiaryzowali egipskie i babilońskie księgi mądrości żeby napisać Pieśni Salomona, księgi Przysłów i Hioba, oni nie umieścili żadnych przypisów jako źródła, a tylko kopiowali co chcieli i nadali im własną plemienną nazwę – Biblia hebrajska, prawdziwa koszerna żydowska wiedza. Ogromne części Starego Testamentu to tylko sfałszowane dokumenty skradzione przez żydowskich kapłanów z babilońskich i egipskich bibliotek, upiększone jawnymi żydowskimi kłamstwami i fałszywkami historii.

Dzięki tym ukradzionym księgom i sfabrykowanym  mitom, byli w stanie oszukać swoje kongregacje by wierzyli, że taka “mądrość” i “prawość” pochodziły z masturbacji i molestujących dzieci rabinów. Wszelkie opinie każdego rabina do dnia dzisiejszego opierają się na oszustwie, kłamstwach, plagiacie i jawnej kradzieży, wymieszanych z mnóstwem żydowskich bzdur.

Ten skrzeczący teatr uliczny Żydów trwał przez ponad 3.000 lat, kiedy Żydzi plagiatowali i kradli dzieła literackie innych ludów, i na powstałych pismach umieszczali swoje nazwy. I każdą pracę nie-Żydów mówiącą Prawdę o Historii Żydzi rozrywali i palili, zostawiając jedynie żydowskie kłamstwa jako drogowskazy dla ludzkości. I kłamstwa nikogo nie zaprowadziły do “wyższej moralności”; i Żydzi są dobrym przykładem prawdy o tej opinii.

Ale po kilku tysiącach lat kradzieży i fałszowania, po wydaniu PMS, ci mistrzowie złodzieje i fałszerze znaleźli się w niewygodnej pozycji usiłowania wykazać, że ktoś inny sfałszował im przypisywaną księgę!

Z niewątpliwą pewnością, każdy kto przeczytał PMS wiedział, że były prawdziwe. Dlatego to stało się nowym celem rabinów, żydowskich finansistów i żydowskich polityków, żeby zmienić tę pewność na wątpliwość. Ale nawet kiedy wrzeszczeli starożytnym skrzekiem Żydów, to obłudnie praktykowali te taktyki Protokołów, które jednocześnie kwestionowali. W końcu, dlaczego nie? Im głośniej skrzeczeli, tym bardziej ludzie zamykali oczy. W Protokole #8 czytamy:

Musimy zapewnić sobie wszelkie środki, których przeciwnicy mogliby użyć przeciwko nam. Będziemy musieli w subtelnościach i kruczkach słownika prawnego wyszukać usprawiedliwienia w tych wypadkach, kiedy będziemy uważali za odpowiednie powziąć decyzje, mogące wydać się zbyt śmiałymi lub niesprawiedliwymi, bowiem jest rzeczą ważną ujęcie decyzji tych w takie wyrażenia, które by miały pozór wyższych przepisów moralnych.

Rząd nasz winien otoczyć się wszelkimi siłami cywilizacji, wśród których będzie musiał działać, to też otoczy się publicystami, prawnikami, praktycznymi administratorami, dyplomatami i wreszcie ludźmi, przygotowanymi przez specjalne wychowanie nad kształcące w naszych szkołach specjalnych.

Przez swoich gęgających pisarzy, badaczy, prawników i publicystów używających każdego odcienia ekspresji i przekręcających każdy zawiły punkt, przedstawili jednolity front, wszyscy rycząc tym samym odwiecznym wrzaskiem: “To kłamstwo! To fałszywka! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

To prowadzi nas do zapytania o żydowskie metody mówienia “prawdy” – tzn. “prawdy” mówionej przez Żydów. Zapytaj się: czy podróbkę można wykazać mówiąc kłamstwa o posiadaniu dowodu, albo czy faktycznie musisz mieć dowód? To jest dużo gorsze dzisiaj, ale nawet w XIX i na początku XX wieku, Żydzi posiadali bardzo dużą część firm medialnych. Telegraf, telefon, radio i agencje informacyjne, gazety i czasopisma były w znacznej części w rękach kłamiących Żydów. A jeśli nie posiadali jakiegoś wydawnictwa, to mogli kontrolować co się wydaje groźbami o spłacenie pożyczek, albo spiskując by zbojkotować dochód z reklam, tak jak to robią dzisiaj.

Protokół # 7:

Do czynności pożytecznych dla naszego obszernego planu, bliskiego już upragnionego końca, winniśmy zmuszać rządy Gojów przy pomocy rzekomo opinii publicznej, urobionej w tajemnicy przez nas za pośrednictwem tzw. “wielkiej potęgi” – prasy, pozostającej, z małymi wyjątkami, z którymi liczyć się nie warto – całkowicie w naszych rękach.

I tak jak jest dzisiaj, kiedy Żydzi mówią kłamstwa, jak możesz dowiedzieć się o tym, skoro wszystkie należące do Żydów źródła informacyjne też mówią te same kłamstwa? W ten sposób Żydzi usiłowali “wykazać”, że PMS były fałszywką. Nie mieli żadnego dowodu. Oni po prostu kłamali o tym dzięki ich monopolowi medialnemu. A kiedy ich kłamstwa głoszono wszędzie we wszystkich żydowskich mediach na świecie, to ludzie uwierzyli im, bo gazety drukują prawdę. Czy tak nie jest?

Już zidentyfikowałem autora PMS. Poniżej ślad ich kłamstw, które w rzeczywistości są kolejnym dowodem na to, że PMS są dokumentami prawdziwymi. Gdyby były fałszywe, to dlaczego Żydzi używaliby tych samych zbrodniczych metod z PMS jako ich “dowód” na to, że były fałszywkami? W każdym ze swoich zaprzeczeń pozostawili żydowskie odciski palców i żydowskie kopyta na tym co twierdzili nie było żydowskie. Żydzi chwalą się przed światem iż są bardzo inteligentni i sprytni, podczas gdy faktycznie są zupełnie głupi. Ale nawet swoją głupotę ukrywają kłamstwami!

Żydowscy badacze spadli jak sępy na europejskie biblioteki, poszukując czegoś, czegokolwiek, żeby sprowadzić ludzkość na błędne tory, jak najdalej od poznania prawdy o PMS. Znaleźli coś co mogliby wykorzystać w mętnej książce wydanej we Francji w 1864. Ta książka zatytułowana była Rozmowa w piekle między… /Dialogue in Hell between Machiavelli and Montesquieu, napisana przez francuskiego prawnika Maurice’a Joly, który miał 43 lata kiedy ją wydał. Prosto mówiąc, książka Joly była dyskusją o machiavellowskich zasadach stosowanych w metodach politycznych we Francji w latach 1860. Był to po prostu wyimaginowany dialog między dwoma wielkimi filozofami politycznymi, którzy mieli bardzo różne i przeciwstawne poglądy na temat tego, czym jest rząd i jak powinien rządzić.

Maurice Joly spędził 10 lat pracując jako sekretarz członka Zgromadzenia Ustawodawczego we francuskim Ministerstwie Stanu. Z uwagi na to miał dobrą wiedzę o machinacjach zarówno francuskich polityków jak i Napoleona III (Ludwik Bonoparte). Kiedy opublikował swoją książkę, żeby uniknąć francuskich cenzorów politycznych, wydał ją anonimowo w Belgii, i przeszmuglował ją do Francji. Ale jego autorstwo odkryto 25.04.1865, i Joly’ego skazano na 15 miesięcy więzienia za “podżeganie do nienawiści i pogardy wobec rządu”.

W ten sposób książka którą Żydzi postanowili ykorzystać by zdyskredytować prawdziwość PMS, była książką napisaną przez eksperta od francuskiej polityki. W tej książce, która przysporzyła mu takich kłopotów, Maurice Joly opisał machinacje Ludwika Bonapartego i jego rządu. Ale czego Joly nie wiedział, to że machiavelliańskie kombinacje jakie widział u swojego imperatora, były lekcjami jakie potajemnie pobierał Bonaparte od bardzo tajemniczego żydowskiego doradcy, który wcześniej był ministrem sprawiedliwości, Adolphe Isaac Crémieux (1796-1880). Crémieux był tym samym Żydem, który przepisał PMS w 1840!

Tak więc jakiekolwiek podobieństwo książki Joly’ego z PMS nie jest dlatego, że PMS zostały splagiaryzowane w książce Joly’ego, a że książka Joly’ego zaczerpnęła niektóre z ich pomysłów z obserwacji rządu Ludwika Bonapartego za radą faktycznego transkrybenta PMS! Niektórych z tajemnic PMS Bonapartego uczył Crémieux, który poznał je prosto od samych Królewskich Szczurów –  Nathana Rotschilda i Mosesa Montefiore.

Dlatego Żydzi sami ugryźli się w odwłok twierdząc, że PMS były podobne do książki Joly’ego. Istnieje tu bardzo małe podobieństwo, ale wszystko co można powiedzieć istnieje, bo PMS istniały na długo zanim Joly napisał swoją książkę. I jego obserwacje francuskiego rządu za Ludwika Bonapartego były takie, że rządowi doradzał Adolph Crémieux!!!

Zdaniem Edith Starr Miller, autorki Teokracji okultystycznej / Occult Theocracy, “rasowe działania żydowskie Crémieux ilustruje rola jaką odegrał w Aferze Damasceńskiej z Mosesem Montefiore, żydowskim bankierem z Anglii, kiedy żydostwu udało się, choć nieprzekonująco, uciszyć oskarżenie o mord rytualny popełniony na katolickim ks. Thomasie w Damaszku w 1840.

Miał on znaczący udział w utworzeniu i rozwoju Alliance Israélite Universelle. Oficjalnie założona w 1860, ta międzynarodowa unia rozproszonego żydostwa, jak wiemy, istniała od wieków, ale po Aferze Damasceńskiej żydowscy liderzy wiedzieli, że zdobyli wystarczającą siłę by pokazać całemu światu, że choć prawa obywatelskie jakie przyznano im w różnych krajach, prawdziwa lojalność każdego z nich była z uwagi na ich żydowską narodowość” i ogromne fortuny jakie ukradli ludzkości.

“Masońskich działań Adolphe Crémieux było wiele i były potężne. Został członkiem rządu tymczasowego, i mianowany na ministra sprawiedliwości. Mocno opowiadał się za kandydaturą przyjaciela, Ludwika Napoleona, na stanowisko prezydenta Republiki Francuskiej. Crémieux oczekiwał, że zostanie dyrektorem naczelnym Ludwika Napoleona, i odegra taką samą rolę jak Disraeli w Anglii, czyli będzie rządził krajem zza kulis. Obaj – Disraeli i Crémieux mieli takie samo wsparcie finansowe, a mianowicie bogactwo Rothschildów i Montefiore, którzy w Londynie byli przyjaciółmi Disraeli, a w Paryżu przyjaciółmi Crémieux.

“W tym jak i we wszystkich swoich działaniach, Crémieux jedynie był posłuszny naukom Talmudu, i próbował zniszczyć każdą religię oprócz judaizmu. Jego ulubionym tematem było, że powinien być tylko jeden kult – i ten kult powinien być żydowski. Na walnym zgromadzeniu Alliance Israélite Universelle, 31.05.1864, Crémieux powiedział: ‘The Alliance nie ogranicza się do naszego kultu, wyraża swój apel do wszystkich kultów i chce przeniknąć do wszystkich religii, tak jak przeniknął do wszystkich krajów. Starajmy się odważnie doprowadzić do zjednoczenia wszystkich kultów pod jedną flagą Unii i Postępu. Takie jest hasło ludzkości'”. To jest też jedną z podstawowych nauk masonerii.

Ale kiedy Żyd mówi o “ludzkości”, to mówi tylko o braciach Żydach, gdyż jest to podstawową żydowską zasadą, że jedynie Żydzi są ludźmi i Dziećmi Boga; co czyni całą ludzkość niższą niż Żydzi, tylko “Gojami” albo “nie-żydowskimi insektami i bydłem”. Dlatego wyedukowany w swojej żydowskiej “podwójnej mowie”, Crémieux opowiedział się w swoim przemówieniu o  podległości wszystkich religii wobec judaizmu. Jego działalność jest jednym z najwyraźniejszych przykładów żydowskiego internacjonalizmu i żydowskich wysiłków realizacji ich mesjańskiego ideału, tj. zniszczeniu ludzkości, żeby Żydzi byli najwyższymi despotami ludzkości.

The Alliance Israélite Universelle była żydowską organizacją opierającą swoją zdradę na masońskim rycie Mizraim i uniwersalnej masonerii, i dotowaną przez międzynarodowe żydowskie finanse. Jej celem było doprowadzenie do końca chrześcijańskiej cywilizacji, zniszczenie nacjonalizmu i śmierć krajów na ruinie których chciwi Żydzi chcieli wynieść żydowskiego króla-mesjasza jako rządcę świata. Inaczej mówiąc, Alliance Israélite Universelle Adolphe’a Crémieux promowała wszystko zawarte w PMS.

Jak sugeruje jej tytuł, książka Joly’ego była wyimaginowaną rozmową między Machiavellim  i Montesquieu. A kim byli ci dwaj ludzie?

Każdy polityk w dzisiejszym świecie czytał dzieła Niccolo Machiavelli (1469-1527 AD). W rzeczywistości żaden polityk nie mógłby nie przeczytać Machiavellego, gdyż jego kariera polityczna i samo życie nie przetrwałyby bez stania się ofiarą tych bezwzględnych polityków, którzy czytali książki Machiavellego. Takie jest znaczenie Niccolo Machiavelli dla nowoczesnych polityków, którzy uważają go za ojca nowoczesnej teorii politycznej, która jest w istocie taka: “Bądź tak zły jak konieczne, by zdobyć i zachować władzę polityczną”. Dlatego wszyscy dzisiejsi politycy są takimi bezlitosnymi, kłamiącymi dupkami. I większość z nich nie jest nawet Żydami!

Największym źródłem reputacji Machiavellego jest, oczywiście, jego książka Książę /The Prince (1532). Głównym tematem tej niewielkiej książki jest to, że można użyć wszelkich środków dla zdobycia i zachowania władzy politycznej – cel uświęca środki – i że nawet najgorsze i najbardzij zdradzieckie czyny władcy są uzasadnione złem i zdradą rządzonych – tzn. obwiniaj ofiary, obwiniaj naród za zło rządzącego i tę winę wykorzystaj jako wymówkę za to, że jesteś jeszcze gorszy. Książę jest tak wypełniona diabelskimi intrygami, podziwem dla zabójstw politycznych, zdrady, oszustwa i brudnych zbrodni każdego rodzaju – wszystko dla dobra władzy politycznej – że potępił ją Papież Klemens VIII jako dzieło diabła. Każdy polityk dzisiaj praktykuje filozofię Machiavellego, nazywając ją “poprawnością polityczną” żeby ukryć przed narodem swoje zdradzieckie diabelstwo.

Pod cenzurą papieską, a także tym, że w tamtym czasie prasy drukarskie nie były jeszcze zbyt popularne, książki Machiavellego pozostawały mało znane przez 250 lat. Pierwsze wielkie wydanie jego dzieł było w 1782. Od tego czasu jego sława jako założyciela politologii ciągle wzrastała, kiedy chaos, wojny i polityczne metody dyktatury i ludobójstwa podobnie poprawiły swoją skuteczność.

Do czasu kiedy Maurice Joly napisał Rozmowy w piekle, Książę Machiavellego i inne jego dzieła krążyły po Europie przez ok. 80 lat, a jego metody doceniali i stosowali rządzący monarchowie i książęta. Dlatego Rozmowy w piekle Maurice’a Joly jako główną postać wykorzystały nauczyciela królów i najsłynniejszych nowoczesnych politologów.

Kim był Montesquieu? Kiedy Machiavellego uważano za diaboliczną stronę polityki, Montesquieu można uważać za reprezentującego jej życzliwą i humanitarną stronę. Charles-Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu (1689-1755 AD), był francuskim komentatorem i myślicielem politycznym okresu Oświecenia. W 1776 prace Montesquieu były najczęściej cytowanymi pracami o rządzie i polityce w kolonialnej Ameryce Brytyjskiej, cytowanymi dużo częściej przez amerykańskich założycieli niż jakiekolwiek inne źródło z wyjątkiem Biblii. Montesquieu uczył, że rząd powinien istnieć dla dobra narodu. Po amerykańskiej rewolucji, prace Montesquieu miały dalej bardzo duży wpływ na wielu amerykańskich założycieli, przede wszystkim na Jamesa Madisona z Wirginii, “Ojca Konstytucji USA”.

Można zauważyć, że Rozmowy Maurice’a Joly połączyły jego doświadczenie jako prawnika, profesjonalnego obserwatora politycznego i sekretarza francuskiego zgromadzenia ogólnego. Jako kontrapunkt wykorzystał w swojej książce pisma i filozofie Machiavellego, twórcy współczesnej politologii, i Montesquieu, twórcy podstawowych, humanitarnych podstaw filozoficznych wczesnego rządu USA. Jego książka jest dialogiem między tymi dwoma myślicielami politycznymi, jak wyobrażał sobie spotykających się w zaświatach. Książka Joly to dialog między dwoma znanymi myślicielami politycznymi, którzy dyskutowali o sprawach państwowych. Oczywiście każdy przyjmuje za podstawę własne poglądy polityczne. Tak więc dialog jest dyskusją pomiędzy dwoma skrajnościami rządu, jedną życzliwą, a drugą szatańsko zaprojektowaną.

Co więcej, Żydzi znaleźli serię książek napisanych przez Hermanna Goedsche w 1868, które według nich były podobne do Rozmów Joly’ego. Twierdzili, że Goedsche posłużył się Rozmowami jako materiałem źródłowym, i że ten kto sfałszował PMS, skopiował z książek Goedsche. To był tzw. “dowód” Żydów na to, że PMS były podróbką, “dowodem” opartym jedynie na mglistym podobieństwie jednej książki do drugiej. I za tym całym dymem i mgłą byli Żydzi z mediów rechocący o tym jak jedno mgliste pojęcie i jedna mglista idea były “solidnym dowodem” iż mieli rację. Żydzi pokazują, że są podstępnymi kłamcami, nawet gdy przed sądami powołują się na swoją przysłowiową “wyższą moralność”.

Żydzi celowo wykreowali dalsze zamieszanie twierdząc, że PMS były dziełem rosyjskiego tajnego policjanta o nazwisku Golovinski. Ale ich twierdzenie, że oficer policji carskiego rządu napisał je opierając się na książce Joly’ego, ma 3 poważne wady. Są to te same wady znalezione w każdym przykładzie rzekomego plagiatu jaki Żydzi wymyślili.

Pierwsza, w książce Joly’ego mniej niż 5% można ledwie zidentyfikować z treścią PMS, i ten 5% jest taki sam jak w Księciu Machiavellego.

Druga jest w tym co Żydzi uważają dotyczy charakteru fałszywek. Fałszerze próbują przepchnąć fałszywkę czyniąc ją tak przekonującą jak tylko możliwe, by nie odkryto oszustwa. Dzisiaj łatwo jest znaleźć egzemplarz 150-letniej książki Joly’ego online. Wtedy łatwo zobaczysz, że nie jest w ogóle podobna do PMS jak uważają Żydzi. Ale w 1921 i później podczas procesu w Bernie książka była rzadka. Tak więc wszelkich kłamstw Żydów nie dało się łatwo obalić – a opowiadali mnóstwo kłamstw! Dlatego PMS jest łatwiej wykazać jako prawdziwe dzisiaj niż w 1921.

I trzecia – żydowska opinia, że Rosjanin napisał PMS jest taka: żaden policjant pracujący dla cara nie miałby złożonego zrozumienia wydarzeń na świecie i oszustw finansowych starannie opisanych w PMS.

Kilka linijek które Żydzi fałszywie twierdzą iż są plagiatem, są tylko trochę podobne i wcale nie są bezpośrednimi kopiami; dlatego nie kwalifikują się na plagiat. Tylko Żyd mógł napisać PMS, Żyd który był członkiem spisku.

Faktycznie tam był taki Żyd mieszkający wtedy w Paryżu, który znał wszystkich najbogatszych Żydów w Europie po imieniu, a który znał też Maurice Joly. Tym Żydem był Adolphe Isaac Crémieux (1796-1880), Wielki Mistrz masońskiego Wielkiego Wschodu i szkockiego rytu Loży Mizraim w Paryżu. Crémieux transkrybował PMS w 1840, ponad 20 lat wcześniej niż Joly napisał książkę. Tak więc wszyscy badacze wskazujący na tę książkę jako oryginał, nie zaglądają głęboko w historię. Oczywiście Żydzi nie chcą by ktoś głęboko zaglądał w historię, a tylko akceptował kłamstwa jakie opowiadają o wydarzeniach historycznych.

Tak więc w 1864, kiedy po raz pierwszy wydano książkę Joly’ego, zdradzieccy europejscy Żydzi już dokonali wielu udanych i bardzo dochodowych oszustw i szwindli. Byli ekspertami od biznesu i manipulacji cen giełdowych. Poprzez sprzedaż obligacji kontrolowali rządy. Ich operacje były na całym świecie. Kontrolowali brytyjskie, francuskie, niemieckie i amerykańskie finanse, jak i Kościoła Katolickiego.

I dzięki tym wszystkim wyszwindlowanym pieniądzom mogli manipulować rządami i przekupywać urzędników rządowych do wykonywania ich woli. To byli Żydzi w 1864, wyrafinowany gang międzynarodowych maciągaczy bankowych i spiskowców politycznych. Ale narody świata nie rozumiały tego, że szwindlarzy nie powinni zatrzymać tego co wyszwindlowali, ani pojedynczym biznesmenom nie powinno się zezwalać ma kontrolę rządów dla prywatnych zysków nie będąc za to powieszonym – fakty których nadal nie rozumie się dzisiaj!

Maurice Joly był zwykłym neofitą, i w jego książce nie ma nawet skomplikowanych oszustw pokazanych w PMS. Jego książka nie wykazuje zrozumienia dla pieniędzy ani skutków długu państwowego dla lichwiarzy. Idee Joly’ego, jak i Machiavelliego twierdzą, że spłacanie długu państwowego z pożyczonych pieniędzy odbywa się poprzez oszustwo i żonglowanie książkami. Nie rozumiał nieodłącznego oszustwa związanego z obligacjami rządowymi, ani oszustw wiązanych z matematyką biznesową. Ale tych wad nie ma w ogóle w gładkich kalkulacjach i schematach znajdujących się w PMS. Książka Joly’ego i PMS to dwie książki o zupełnie innej jakości.

Ale chwileczkę. Żydzi twierdzili, że mogli wykazać, że PMS były podróbką. Ok., narody świata chciały zobaczyć ten dowód. Jaki on był? To jest trudne dla Żydów, bo dowód to coś co pokazujesz ludziom, coś co można trzymać w rękach, zobaczyć na własne oczy i samemu przeanalizować. Ale czy Żydzi pokazali taki dowód? Nie, nie pokazali. Zamiast prawdziwego dowodu pokazali obietnicę różnych Żydów, którzy twierdzili, że znaleźli dowód na to, że PMS są fałszywką. Moment! Powiedz to jeszcze raz. Zamiast prawdziwego dowodu, jak mówili iż mieli, Żydzi pokazali tytuły jakichś wyczerpanych i mało znanych książek, których nikt nie mógł znaleźć. Skoro nikt nie mógł ich znaleźć, to Żydzi byli szczęśliwi opowiadać wam własnymi słowami co było w tej książce. Jak mógłbyś wątpić w słowa Żydów, skoro nie mogłeś mieć w rękach książek,w których, według Żydów, był ten “dowód”? Nie miałeś żadnego wyboru, jak albo wierzyć “słowu Żydów”, albo przyznać, że nie mogłeś obalić słowa Żydów, tak więc kłamstwa Żydów dalej triumfowały nad twoim brakiem danych.

To jest to samo jak plemię Żydów twierdzące, że w Auschwitz, Marsjanie na latających spodkach spalili 6 mln Żydów, i ich popioły zabrali na Marsa. Jak mógłbyś obalić “słowo Żydów”, skoro nie znaleziono w Auschwitz popiołów 6 mln Żydów, i tam nie ma 6 mln Żydów. Dlatego, zdaniem talmudycznej “logiki” genialnie bełkocących rabinów, skoro nie ma popiołów, to pokazuje, że zabrali je Marsjanie na Marsa pozostawiając tylko jedną możliwą konkluzję – 6 mln Żydów zamordowano w Auschwitz, a brak ich popiołów to dowodzi! A skąd znamy ten “fakt”? Bo mamy “słowo Żydów” jako wskazówkę!

Jak ze wszystkimi innymi ich  metodami oszustw biblijnych, kiedy nie ma żadnych dowodów poza “słowem Żydów”, to słowo Żydów jest jedynym dowodem. I jak możesz nie wierzyć Dzieciom Boga? Wstydź się! Jesteś fanatykiem i nienawistnikiem “niewinnych Żydów”. I kiedy niewinni Żydzi z wrzaskiem atakują cię, wskazują na ciebie i plują ci w twarz, i wrzeszczący rabin ze wściekłości drze swoją koszulę, zapominasz wszystko o swoich pierwotnych pytaniach o nich. Naprawdę sprytny podstęp!

Światowe gazety, wszystkie kontrolowane i/lub należące do tych Dzieci Boga, wszystkie ogłosiły “znalezienie dowodu” nie pokazując go. Skoro ludzie mieli jedynie ogłoszenie o znalezieniu a nie faktycznym znalezieniu, to oni musieli przyjąć ogłoszenie o odkryciu jako jedyny dowód, że odkrycie faktycznie znaleziono. Przez to jeszcze raz Żydzi wykonywali plany w PMS, by “udowodnić”, że PMS były fałszywkami. Protokół #5:

Prócz tego talent rządzenia masami i osobami przy pomocy zręcznie dobranej teorii i frazeologii, przepisów o współżyciu i wszelkich innych podstępów, o których Goje nie mają pojęcia – należy do celów specyficznych naszej mądrości administracyjnej, wykształconej na analizie, obserwacji, na subtelnościach rozumowania tak samo, jak nie mamy ich w sferze solidarności i układania planów politycznych.

Wszystkie żydowskie gazety i czasopisma na świecie informowały, że taki dowód znaleziono. Dlatego musi być prawdą to, że PMS są podróbką, skoro Żydzi wszyscy pisali to samo kłamstwo, twierdząc, że był solidny dowód, tak? Ludzkość musiała polegać na Żydach by powiedzieli im co zawierały te książki jako “dowód”, i jak zwykle, Żydzi o tym kłamali.

Dobrym tu przykładem jest Żyd o nazwisku Lucien Wolf – i często cytowanym przykładem – tego jak Żydzi kłamali o ich tzw. “dowodzie”. W kilku artykułach na eksponowanych miejscach w większych należących do Żydów angielskich gazetach w 1921, Wolf-kłamiący-Żyd najpierw zaprzeczył, by Żydzi mieli cokolwiek wspólnego z rewolucją bolszewicką, wtedy pustoszącą Rosję, i dobrze udokumentowaną jako żydowska rewolucja.

W ten sposób potwierdzając się jako kłamca twierdząc, że Żydzi nie odpowiadali za bolszewizm, dalej ogłasza, że PMS są fałszywką.  A jak to robi? Posługuje się jednym akapitem z książki Goedsche’a i jednym akapitem z jeszcze trudniejszyejdo znalezienia broszury rosyjskiego Księcia Pobiadonojesewa i porównuje te 2 akapity z PMS. Zgadzają się? Czy są identyczne żeby wykazać plagiat? W ogóle nie! One tylko mętnie podobne są do siebie. One nie są plagiatami, a jedynie są niejasno podobne. Więc ogłasza, że znalazł “dowód”!

Może widzisz podobieństwo w ideach, ale ideom nie da się przyznać praw autorskich; mogą je mieć tylko słowa. Kiedy masz oryginalne dokumenty do porównania, widzisz, że porównanie Wolfa faktycznie dowodzi, że PMS nie są plagiatem prac Joly’ego i Goedsche, ani nikogo innego. Praca powstała pod jakimś wpływem nie jest plagiatem. To jest fakt znany już w czasach Arystotelesa: wszelka literatura opiera się na wszystkim co napisano wcześniej, czy przez oryginalne pisanie, kopiowanie, plagiat, podobieństwo, metaforę, wpływ literacki itd. Dlatego wierzenie, że PMS nie są prawdziwe tylko dlatego, że są podobne do wcześniejszych prac, to zaprzeczanie całej literatury jako prawdziwa, skoro cała literatura jest pod wpływem wcześniej istniejących prac.

Wszystkim czego potrzebowano to jeden Żyd ogłaszający, że znalazł “dowód”, i że to był sygnał dla reszty kłamiących stad żydów na świecie,  by krakali, kwiczeli i reklamowali w ich monopolu medialnym, rzekome “odkrycie”. Na świecie setki Żydów pisali długie artykuły do żydowskich dzienników i czasopism wychwalające “wielkie odkrycie”, że PMS są podróbką opartą na “porównaniu jednego z drugim”. Tak, “słowo Żydów” było prawdą! Dokkonano tego porównania! Ale czego nie powiedzieli to że żadne z porównań nie zgadzało się z wyjątkiem 2 niejasno podobnych akapitów porównanych ze sobą, co niczego nie udowodniło.

Żydom mogły się udać ich kłamstwa w latach 1920 i 1930 tylko dlatego, że wszyscy opowiadali te same kłamstwa, i ponieważ oni wiedzieli, że oryginalne dokumenty były niemal niemożliwe do znalezienia dla przeciętnego człowieka.

Nawet gdyby jakiś badacz faktycznie mógł porównać oryginalne dokumenty z PMS, to jak mógł on ogłosić światu odkrycie, skoro do Żydów należały wydawnictwa, i nigdy nie opublikowałyby jego wyników?  Jeszcze raz, praktykowali schematy PMS, nawet jeśli potępili je jako fałszywkę.

Protokół #12:

Żadna wiadomość nie przedostanie się do społeczeństwa bez kontroli naszej. Cel ten osiągniemy już obecnie w ten sposób, że wszelkie nowości wydawnicze otrzymywane są przez kilka agentur, które centralizują ruch wydawniczy całego świata.  Agentury te wówczas będą wyłącznymi naszymi instytucjami i będą ogłaszały tylko to, co my im wskażemy.

Ale dzięki internetowi, każdy może odszukać czego Żydzi nie chcą byś czytał. “Możesz czytać te książki w podanych poniżej linkach”. Oj! Ale Google to firma należąca do Żydów, i ona cenzoruje nie podobające się Żydom informacje. Dlatego nawet nowoczesna żydowska firma Google pokazuje, że Żydzi realizują PMS, i że PMS są prawdziwe.

Niemniej jednak, 15 lat po opublikowaniu kłamstwa Luciana Wolfa, że znalazł “dowód”, i jego bracia Żydzi ogłosili wielkimi nagłówkami jego “odkrycie”, ludzkość dalej nie była przekonana.  Na świecie zbyt dużo się działo identycznego w każdy sposób z planem w PMS. Gdyby były podróbką, to przynajmniej jedna czy 2 rzeczy nie doszłyby do realizacji, albo bardziej prawdopodobne, gdyby były fałszywe, to większość z tego co opisywali by się nie wydarzyło. Ale nawet przy zamieszeniach wywołanych przez kwiczących żydów, ludzkość mogła zobaczyć, że każda rzecz omawiana w PMS była prawdziwym wydarzeniem. Nawet współczesne  wydarzenia też zgadzają się z PMS. Tak więc, jak mogły nie być prawdziwe?

Henry Ford znał głębię intelektualną i ekspertyzę finansową autora PMS. Po uważnej lekturze i wnikliwej analizie, Henry Ford – sam biznesmen wysokiego szczebla, zaznajomiony z najbardziej wyrafinowanymi zdolnościami ekonomicznymi i finansowymi kadry kierowniczej najwyższego szczebla – konkluduje na podstawie lektury PMS, że: “Żyd który uporządkował te Protokoły był pierwszej klasy finansistą, ekonomistą i filozofem”. [45] To trafnie opisuje Nathana Rotschilda i Mosesa Montefiore!

Oczywiście, Plan B – Żydowski Prawnik nie przekonał ludzkości by uwierzyła kłamiącym Żydom, więc rabini zażądali “Planu C – Żydowski Prawnik”. Żydowscy pisarze i kłamstwa żydoskich mediów nie okazały się skuteczne. Dlatego rabini – te potwory z Babilonu, od których wyroku nie ma żadnej apelacji, bo twierdzą, że są głosem Boga – rabini postanowili, że gdyby nie wystarczyły fałszywe dowody Żydów by oszukać Gojów (insekty i głupie bydło), to ludzkość będzie trzeba oszukać wykorzystując ulubioną żydowską metodę perswazji – opresję i bankructwo przez sądy, wszystko reklamowane przez kłamstwa żydowskich mediów. Rabini chcieli postawić przed sądem same PMS, i tam “udowodnić”, że były fałszywką.

Posługując się swoją starożytną metodą “pstryka w ucho”, orzeczenie sądowe dałoby Żydom władzę państwa ochrony ich przed oskarżeniami. Dzięki mocy orzeczenia sądowego, Żydzi wiedzieli, że mogą wykorzystać taki precedens jako narzędzie prawne do pozywania i więzienia każdego kto PMS uważał za prawdziwe. (Teraz Żydzi posługują się tą samą sztuczką z prawami negowania holokaustu, które nielegalnym czynią brak wiary w kłamstwa Żydów!) I znowu wszelkich dyskusji o treści PMS można by uniknąć, gdyby całe to dzieło skutecznie ocenzurowano prawnym zakazem. Przez tysiące lat Żydzi cieszyli się ochroną królów, książąt i prezydentów, bo dzięki ich protekcji prawnej i towarzyszącej jej uprawnieniami policji do jej egzekwowania, mogli “legalnie” pustoszyć i oszukiwać ludzkość. Policja chroniłaby Żydów przed gniewem narodu, żeby mogli bezpiecznie okradać, zdradzać i oszukiwać, podczas gdy oni dawali swoje “żydowskie błogosławieństwo” i tanie pożyczki skorumpowanym przez nich królom i rządom.

Ale żeby policja aresztowała kogoś wskazanego palcami Żydów, musiało być prawo czy orzeczenie sądowe wymagane przez policję do jego egzekwowania. Nawet gdyby oskarżający palec Żydów nie wygrał w sądzie, sam fakt, że mogli wplątać swoich przeciwników w policję i prawo, oraz zagrozić im ogromnymi opłatami prawnymi, dawało im starożytną broń znaną jako “strach przed Żydami”.

“Nikt przed wami się nie ostoi, strach przed wami i przerażenie będzie siał Pan [ang. Jahwe], Bóg wasz, po całej ziemi, po której będziecie chodzić, jak wam zapowiedział”. (Powt 11:25)

Nawet grożąc procesem sądowym, mogli doprowadzić oponentów do tego, że czuli “strach przez Żydami” – albo zamknięcia się zanim wypowie się jedno negatywne słowo o “świętych, wybrańcach Boga” ze strachu – w dzisiejszych czasach – o oskarżenie przez Żydów o “zbrodnię nienawiści”. Śmieszne prawo, absurdalne prawo, żydowskie prawo, a jednak prawo – i to jest cały problem. Tworząc skorumpowane prawa, Żydzi legalnie korumpują społeczeństwo sprowadzone do mętnego poziomu Żydów. Oni są diabłami. Czytaj PMS i zrozum to.

Jak wyjaśniono w Babilońskich potworach /The Monsters of Babylon, Stary Testament nie jest tylko starożytnym oszustwem religijnym i zorganizowaną żydowską gangsterką. Każdy bohater Żydów, czy Abraham stręczący swoją żonę Faraonowi, czy Dawid mordujący męża Bathsheby by mógł mieć z nią seks, czy półgłupek Samson podpalający pola nie-Żydów za wyimaginowaną obrazę – wszyscy ci kryminaliści i ich czyny celebrują, oklaskują i naśladują Żydzi nawet dzisiaj. Tak jak współcześni ludzie mają bohaterów których chcą naśladować takich jak sportowcy, słynni aktorzy, potężni politycy czy tancerze, bohaterami Żydów są wszyscy kryminaliści. Możesz sam o nich czytać w Starym Testamencie – mordercy, złodzieje, gwałciciele, kłamcy, zboczeńcy – i oni są tymi kim chce być żydowska młodzież, mistrzami kryminalistami, których boi się ludzkość.

Jak każdy gang, ci hebrajscy bandyci zawsze posługiwali się terroryzmem by wedrzeć się do każdej kultury, która zniesie ich wrogość. To jest powodem takiego duchowego i kryminalnego zła jako “zemsty” i “zapłaty”, która jest tak celebrowana wśród nie tylko Żydów ze Starego Tstamentu, ale i współczesnych. “Odwet” za prawdziwe i wyimaginowane zniewagi wobec potężnego majestatu tych podłych oszustów, dał im narzędzia do wywoływania “strachu przed Żydami” wśród ludzkości. To były niektóre z powodów nazwania ich przez Jezusa “dziećmi diabła”. Nawet ich mściwe hasło “Nigdy nie zapomnieć” pokazuje prawdę o naukach Jezusa o wszystkich ich atakach na ludzkość. Jak wieczne płomienie liżące ich stopy, ich demoniczna “żydowska zemsta” trwa wiecznie, i zawsze przewyższa wszelkie domniemane przyczyny takiego stanu rzeczy.

Im wolno nawet polować na starych nazistowskich żołnierzy, 70 lat po II wojnie światowej, wwożonych na wózkach inwalidzkich przed żydowskiego sędziego na “proces”. Ich rzekome “zbrodnie”? Niewystarczająca adoracja Żydów! Ale dzięki ogromnemu bogactwu jakie starożytne sumeryjskie oszustwo dała żydowskim bankierom i lichwiarzom, oni mogą kupićspbie ochronę od skorumpowanych królów i polityków. Taka ochrona wiąże ręce nie-Żydom by odpłacić Żydom zemstą, pogromami i odwetem na jakie bardzo zasługują. Ludzkość nie powinna czekać na diabła by zabrał Żydów, a raczej obowiązkiem ludzkości jest bezzwłoczne  wysłanie ich do diabła.

Największymi kryminalistami w judaizmie zawsze byli rabini, którzy dostają 10% (dziesięciny) z łupów jakie wszyscy żydowscy bankierzy, finansiści, biznesmeni i żydowscy gangsterzy kradną i szwindlują od nie-Żydów. I dlatego, żeby ukryć prawdę o PMS i dalej wprowadzać w błąd ludzkość by nie poznała obłudy Żydów, rabini zamiast tego nalegali na “Plan C –Żydow-skiego Prawnika”. Przedstawiono zwykłą wymówkę: “żeby chronić dobre imię Żydów”. Mimo że Żydzi nigdy nie mieli “dobrego imienia” na przestrzeni wszystkich stuleci, i u wszystkich narodów pośród których zezwolono im mieszkać, taka była wymówka rabina. Ale najpierw żądali odpowiedniego orzeczenia sądowego.

Zanim wzdrygniesz się z oburzenia, że sugerowałbym by “święci” i “niewinni” rabini angażowali się w przemyślany plan opowiadania kłamstw nie-Żydom na świecie, zastanów się czego rabini uczą Żydów o byciu “tak uczciwym jak Żyd”. To da ci wgląd w cały , nie tylko kłamstwa jakie popełniali swoimi atakami na prawdziwość PMS.

Ci herosi Żydów, ci rabini, którzy napisali ten tekst w Talmudzie babilońskim, ułatwią wam zrozumieć rabinów i współczesnych Żydów. Przeczytajcie go starannie i przemyślcie. To jest w pigułce:

Pewnego dnia w bramie siedzieli mędrcy, kiedy obok nich przechodzili dwaj młodzieńcy; jeden nakrył głowę [z szacunku do rabinów], a drugi odkrył głowę. O tym drugim rabin Eliezer powiedział, że jest bękartem. Rabin Joshua powiedział, że jest synem niddah (dziecko poczęte w czasie menstruacji kobiety). Rabin Akiba powiedział, że jest zarówno bękartem jak i synem niddah. Powiedzieli: “Co cię skłoniło do zaprzeczenia opinii kolegów?” Odpowiedział: “Ja wam to udowodnię”. Poszedł do matki młodzieńca i znalazł ją siedzącą na targowisku, sprzedawała fasolę. Powiedział do niej: “Moja córko, jeśli odpowiesz mi na moje pytanie, zaprowadzę cię do przyszłego świata” (życie wieczne). Odpowiedziała mu: “Przysięgnij mi”. Rabin Akiba, “ślubując ustami, a unieważniając ją w sercu”, powiedział: “Jaki jest status twojego syna?” Odpowiedziała: “Kiedy weszłam do komnaty dla nowożeńców, byłam w niddah (menstruacja), i mój małżonek trzymał się z dala ode mnie, ale mój świadek odbył ze mną stosunek, i urodził się ten syn”. W rezultacie dziecko było zarówno bękartem, jak i synem niddah. Ogłoszono…”Błogosławiony Bóg Izraela, który ujawnił tajemnicę rabinowi Akiba…” [Babylonian Talmud, Kallah 51a]

W pigułce, żeby wyjaśnić tych żydowskich wariatów, widzimy (1) jak złośliwi są rabini wobec każdego kto nie okazuje im szacunku, który według nich się im należy.

“Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. [ang: Nie oni!] Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów.  Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi [mistrz]”. (Mat 23:4-7)

“Nakrywając głowę” Żyd zakłada małą czapkę lub kapelusz jako żydowski znak szacunku dla tych kłamiących diabłów, rabinów. Jeśli Żyd nie ma kapelusza, to oczekuje się iż położy dłoń płasko na głowie jako nakrycie głowy. To jest żydowski zwyczaj uczony przez rabinów. Dlatego za nie okazanie szacunku, rabin Eliezar nazwał go bękartem. Żeby wzmocnić klątwę, rabin Joshua nazwał go synem niddah, kobiety menstruującej, co jest główną zbrodnią dla rabinów niuchających damskie krocza. Rabin Akiba przeklął go jako bękarta jak i niddah.

Pozostali rabini byli zdumieni tym, że rabin Akiba ośmieliłby się zaprzeczyć ich świętym-prosto-z-ust-Boga opinii. Dlatego żeby “udowodnić” iż miał rację, oszukał kobietę obietnicami, których nie zamierzał spełnić. Rabin nie może już bardziej prowadzić do życia wiecznego niż ropucha może zaśpiewać  “Wyścigi w Campton / The Camptown Races”. Ale będąc Żydówką, która wiedziała jakimi sztukmistrzami faktycznie byli rabini, poprosiła o obietnicę, że zrobi jak powiedział i da jej życie wieczne. I to pokazuje jak przysięgę Kol Nidre wykorzystują nie tylko rabini, ale i każdy Żyd na ziemi.

Rabin Akiba obiecał jej, że mówił prawdę. Ale nawet kiedy obietnica wychodziła z jego ust, unieważnił ją w sercu i umyśle. Tak więc “słowo Żydów’ to nic więcej niż puste powietrze na kłamiących żydowskich ustach. I kiedy rabin Akiba pokazał pozostałym jak był sprytny i kłamliwy, te wszystkie diabły oświadczyły tymi słowami: “Błogosławiony kłamliwy Bóg Izraela, który pozwala Żydom tak dobrze oszukiwać ludzi”. To pochodzi prosto z “najświętszej” księgi Żydów, Talmudu babilońskiego.

Tak więc sami widzicie, że Żydzi są kłamcami, dokładnie jak nauczał Jezus. Kłamstwo jest wbudowane w judaizm i jest jego fundamentem. Z rabinami i żydowskimi prawnikami takimi jak oni, jak może jakieś społeczeństwo oczekiwać by Sprawiedliwość, Prawda i Uczciwość były świałami przewodnimi dla ludzkości? Faktycznie, nawet kiedy jeden Żyd “zdobędzie warownie” (Rdz 22:17) społeczeństwa, to skutkiem tego będą tylko kłamstwa, oszustwo i wszelkiego rodzaju diabelstwo. Dlatego, jeśli ludzkość spodziewa się czegoś lepszego niż zaplanowana przez Żydów niewola jaką mają dla nas, to wszystkich Żydów musimy wypędzić ze wszelkich stanowisk wpływu i władzy.

I PMS pokazują jak pracują w kierunku waszego zniszczenia. Nie powinno się też pomijać tego, że PMS nie są wytworem tylko żydowskim, ale i masońskim.

Proces berneński: skorumpowany sędzia i kłamiące żydowskie media informacyjne

To miało miejsce w Bernie, Szwajcaria. “Żydowski Prawnik – Plan C” był faktycznie starożytną i dobrze opracowaną sprawą korupcji politycznej i sądowej. Plan C zakładał znalezienie żyjącej osoby, którą Żydzi mogliby zastraszyć i prześladować, a następnie postawić przed sądem. Ale musieli być ostrożni. Przede wszystkim nie chcieli żadnej dyskusji o treści PMS. Wszystko czego chcieli to orzeczenie winy w sądzie prawa. Zarówno fakty jak i prawda o sprawie w ogóle nie były ważne. Ważne było orzeczenie winy. Dzieki temu orzeczeniu mogli ogłosić światu wyrok (ale nie prawdę), i w ten sposób zakończyć dyskusję o treści PMS.  I – obłudnie wykorzystując te same techniki z PMS, które jawnie potępiali, i na podstawie których błagali o całkowitą niewinność – nie miało znaczenia w jaki sposób uzyskano pożądany werdykt, bo cele (zgodnie z naukami w PMS) uświęcały środki.

Celem Żydów było zdobycie wyroku winy, zaś ich metody osiągnięcia tego celu nie były metodami “niewinnych ofiar nikczemnych oszczerstw”, jak twierdzili. Ich metody wykorzystywały każde oszustwo, nieuczciwość i przestępczość jakie każdy kryminalista i jego nieuczciwy adwokat mogli sobie wyobrazić. Prawdę mówiąc, żeby udowodnić swoją niewinność autorstwa PMS, Żydzi się nimi posłużyli.

Protokół #5:

“Aby owładnąć opinią społeczną, należy ją doprowadzić do dezorientacji, głosząc z różnych stron tyle poglądów sprzecznych i tak długo, dopóki Goje nie zbłądzą w tym labiryncie i nie zrozumieją, że najlepiej jest nie mieć żadnych przekonań, co do spraw politycznych, których społeczeństwo nie może być świadome, bowiem świadomy jest ich tylko ten, kto kieruje społeczeństwem. Oto tajemnica pierwsza”.

W tym przypadku, żeby Żydzi kontrolowali opinię publiczną, wrzeszczące stada Żydów pisały opowieści o różnych teoriach i wymieniając nazwiska różnych pisarzy historycznych i ich prace i proponując niezliczone teorie o pochodzeniu PMS, wszystkie skłaniające się ku podaniu ludziom tak wielu konfliktujących rzeczy do myślenia, żeby nikt nie mógł rozwiązać puzzli. Bez względu na to kto, jak twierdzili, był autorem PMS – Nilus, Glinka, Sukhotin, Stepanov, Goedsche, Pobyadonoeseff, Katchkowsky, Joly czy ktokolwiek inny z oskarżanych fałszerzy – ani jeden nie mógł być Żydem. Każdy oprócz Żyda! Wskazuj w miliony kierunków, ale nigdy nie wskazuj na Żyda! Tymczasem Żydzi dalej postepowali zgodnie z PMS by “udowodnić”, że nigdy nie stosowali rad PMS. Protokół #5:

“We wszystkich epokach ludy i osobistości poszczególne brały słowo za czyn, zadawalając się tym, co było na pokaz, nader rzadko zwracając uwagę, czy na gruncie społecznym, po obietnicy następowało wykonanie.  Toteż zorganizujemy instytucje na pokaz, które w sposób wymowny będą dowodziły swego dobroczynnego wpływu na postęp”.

Rabini i bankierzy postanowili, że ich potrzeby zaspokoi pokazowy proces, sąd kapturowy. Dzięki niemu Żydzi mogliby głośno przechwalać się i potrząsać łuskowatymi skórami ze zgorszonym oburzeniem moralnym, udając, że szukają prawdy, podczas gdy spokojnie promowali żydowskie kłamstwa ukrywane za skorumpowanymi decyzjami prawnymi. Mogli obiecywać prawdę całemu światu poprzez świętość sali sądowej, jednocześnie wymyślając kłamstwa, które legalizował nieuczciwy sędzia. Żydzi wiedzieli o tym, że skoro nie-Żydzi na świecie byli zmieszani przez wszystkie sprzeczne teorie wyprodukowane przez swoich żydowskich pisarzy, to ludzie nie zauważą, że ich pokazowy proces zastąpiono prawdziwym procesem, zwłaszcza gdy towarzyszyło mu rozpraszające zamieszanie spowodowane hałaśliwymi krzykami kłamiących  Żydów w mediach.

Dla zapewnienia żeby taki proces pokazowy osiągnął pożądany skutek, Berno, Szwajcaria, oferowało najlepsze miejsce. Szwajcaria miała międzynarodową reputację uczciwości i sprawiedliwości, i zawsze była krajem neutralnym w międzynarodowych sporach. Neutralność była dobra, bo to oznaczało, że nie będzie żadnej stronniczości w decyzji, jak miała uwierzyć ludzkość. Dlatego Szwajcaria była idealnym miejscem dla decyzji sądowej, którą zaakceptuje ludzkość jako ważną i sprawiedliwą. Ponadto, Szwajcaria była miejscem w którym odbył się Pierwszy Kongres Syjonistyczny. Dlatego miała symboliczne znaczenie dla światowego żydostwa, jako miejsce pokazania ich siły, “uczciwości”, “cnoty” i “Boskiej świętości”, pokazania światu co mogli zrobić jako zorganizowani, niewinni Żydzi, promujący swoją “wyższą moralność”.

Szwajcaria w 1935 była na tyle odizolowana, że jedynie bogaci Żydzi mogli pozwolić sobie podróżować tam by zatriumfować, więc była mniejsza szansa, żeby zewnętrzni obserwatorzy odkryli ich oszustwo. Tak więc, aby usłyszeć wiadomość o procesie, ludzie na świecie musieliby polegać na uczciwym i szczerym “słowie Żydów”, wyrażanym ekskluzywnie przez żydowskich dziennikarzy i drukowanym w należących do Żydów gazetach. Oczywiście! Proces w cnotliwym europejskim kraju, Szwajcarii, opisywany przez tych żydowskich obrońców wolności prasy i prawdy w dziennikarstwie! Co mogłoby być sprawiedliwsze niż to?

Choć Żydzi posłużyli się berneńskim systemem prawnym by “udowodnić”, że PMS były fałszywką, co ci chytrzy kikes zachowywali jako swoją szczególną tajemnicę było to, że posłużyli się tymi PMS które potępiali, jako metodą obrony! Wybrali Berno nie tylko z powodu jego reputacji o neutralnej uczciwości, ale też nieuczciwości skorumpowanego sędziego. Jak mówi Protokół #15:

“W ogóle sędziowie nasi wybierani będą spośród takich ludzi, którzy będą dobrze wiedzieli, że zadaniem ich jest karanie i stosowanie prawa, nie zaś marzenia o przejawianiu liberalizmu kosztem państwowego planu wychowawczego jak to sobie obecnie wyobrażają Goje… Obecni sędziowie Gojów, pobłażliwi są na wszelkie przestępstwa, nie mają bowiem właściwego poglądu na swoje obowiązki, a to dlatego że władcy obecni, mianując sędziów, nie troszczą się o wpojenie w nich poczucia obowiązku i zrozumienia zadań jakich się od nich wymaga”.

To nie był proces i wyrok z przysięgłymi. Sędzia którego wybrali był jednym z nich, pewien sędzia Meyer. “Meyer” to zarówno niemieckie jak i żydowskie nazwisko. Dlatego nie wiemy czy był Żydem czy nie, czy był członkiem masonerii czy nie. Ale naprawdę był znanym komunistą. Komunizm kontrolował Rosję przez wcześniejsze 18 lat, i posiadanie kopii PMS było wyrokiem śmierci w tej żydowsko-komunistycznej dyktaturze. A zatem sędzia Meyer nie miał predyspozycji do uznania żadnej ważności PMS. Skoro komunizm był jedą z żydowskich fikcji politycznych, on na pewno był przyjacielem Żydów i oskarżyciela. To nie był dobry znak dla obrony, bo jak mówi Protokół #15:

“Pod wpływem naszym egzekwowanie praw Gojów spadło do minimum. Powaga prawa jest zachwiana przez komentowanie wolnomyślne, wprowadzone przez nas do tej sfery. W najważniejszych sprawach politycznych i zasadniczych sądy wydają wyroki w myśl wskazań naszych, widzą sprawy w takim świetle, w jakim je zabarwimy dla administracji Gojów, rzecz prosta, przez osoby przedstawione, z którymi na pozór nie mamy nic wspólnego oraz przy pomocy gazet i innych środków”.

Z ich własnym sędzią dla zapewnienia zwycięstwa, następnym wymogiem było znalezienie ofiary do postawienia jej przed sądem. Mając rozkaz nowojorskiego Kahału znalezienia odpowiedniej ofiary, berneńscy Żydzi znaleźlie dwie odpowiednie ofiary. Nieważne było to, że byli to dwaj mali i nieważni ludzie sprzedający broszury na ulicy. W rzeczywistości biedne ofiary są preferowaną zdobyczą Żydów nawet w nowoczesnych czasach, bo biednych ludzi nie stać na kosztowne procesy. Nic nie było ważne oprócz uznania ich za winnych i ogłoszenia światu decyzji sędziego. Celem było zatrzymanie sprzedaży PMS i ogłoszenia ich fałszywką w sądzie prawa, neutralnym sądzie prawa, uczciwym sądzie prawa, szwajcarskim sądzie prawa, wydanego przez komunistycznego sędziego o nazwisku Meyer.

W Szwajcarii nie było żadneg o prawa zakazującego sprzedaż PMS. W końcu była to broszura posiadająca taką samą ochronę prawną jak każdy inny traktat polityczny. Wiedzieli o tym żydowscy prawnicy, dlatego przekręcili prawo żeby ściągnąć ich ofiary przed ich sypatycznego komunistycznego sędziego Meyera. Cztery ofiary to członkowie szwajcarskich i anty-żydowskich ruchów, którzy sprzedawali kopie PMS ich braciom Szwajcarom. I nie było żadnego prawa tego zabraniającego.

Żeby wciągnąć swoje ofiary do Sali sędziego Meyera, United Jewish Communities of Switzerland i Żydowska Synagoga w Bernie fałszywie oskarżyły czterech szwajcarskich patriotów o sprzedaż literatury łamiącej Art. 14 Prawa Kantonu Berneńskiego zakazującego sprzedaży materiałów mogących podżegać do przestępstwa, prowadzić do niemoralności, szokować poczucie przyzwoitości czy w jakikolwiek sposób prowokować do deprawacji. Inaczej mówiąc, oskarżono ich o sprzedaż nieprzyzwoitej i niemoralnej literatury. Prostytucja, literatura pornograficzna, handel białymi niewolnikami to wszystkie żydowskie monopole, więc kto inny mógłby lepiej znać nieprzyzwoitą i niemoralną literaturę niż Żydzi? Żydzi nie mogli zaciągnąć ich do sądu za sprzedaż PMS, ale twierdząc, że PMS były literaturą niemoralną i nieprzyzwoitą, komunistyczny sędzia Meyer był szczęśliwy z postawienia ich przed sądem.

Jeszcze raz, nawet kiedy Żydzi potępiali PMS jako fałszywkę, jednocześnie co do joty trzymali się planu PMS. Protokół #9:

“Poza istniejącymi prawami, nie zmieniając ich istoty, lecz tylko zniekształcając je przez sprzeczne komentowanie, stworzyliśmy coś wspaniałego ze względu na wyniki.  Znalazły one wyraz początkowo w tym, że komentowanie zamaskowało prawa, następnie zaś zupełnie zakryło je od oczu rządów, a to wskutek niemożności poznania prawodawstwa tak skomplikowanego.  Oto źródło sądów teorii sumienia”.

I dlatego szwajcarscy Żydzi przekręcili prawo rządzące lubieżną literaturą żeby wciągnąć w pułapkę lokalnych sprzedawców PMS.

W czerwcu 1933 rozpoczął się słynny proces berneński. Sylvio Schnella z trzema przyjaciółmi  sprowadzono przed sędziego Meyera i oskarzono o dystrybucję obscenicznej literatury. Ale Żydów nie interesowało uznanie PMS za obsceniczną literaturę, ich interesowało orzeczenie podróbki. Teraz kiedy żydowscy prawnicy mieli swoje ofiary w sądzie, po różnych zmianach, sędzia Meyer zezwolił skarżącym rozszerzzyć sprawę z prostego policyjnego postępowania sądowego na sprawę historii i prawdziwości PMS.

Kiedy zdali sobie sprawę z prawdziwego charakteru sądu kapturowego zorganizowanego przeciwko nim, oskarżeni postarali się o odroczenie by umożliwić im przedstawienie materiału do obrony. Poparcia oskarżonym udzieliły różne organizacje antyżydowskie. Ale to nie miał być prosty proces za dystrybucję obscenicznej literatury, miał być inkwizycją dzięki której Żydzi zamierzali zdobyć wyrok skazujący, który zmyli i oszuka ludzi całego świata. To nie była prosta zemsta lokalnych szwajcarskich Żydów, a była pułapką, spiskiem najważniejszych europejskich Żydów.

29 i 30 października 1934, sąd przesłuchał 16 żydowskich świadków, którzy potwierdzili, że PMS były fałszywką. Głównymi pośród tych świadków byli dr Chaim Weizmann, szatański przewodniczący Światowej Organizacji Syjonistycznej i Światowej Agencji Żydowskiej, i dr Ehrenpries, główny rabin Szwecji. Międzynarodowe żydostwo ostrzyło pazury i pokazywało najlepszy materiał. Częścią tzw. “dowodów” przeciwko oskarżonym było obalenie zarzutu, że PMS pochodziły z protokołów z pierwszego Kongresu Syjonistów w 1897. Ale sprawę pochodzenia PMS też poruszono. Z niewinnego oskarżenia o sprzedaż obscenicznej literatury, zwykłego przestępstwa, proces został rozszerzony na proces samych PMS. Z pośród tych 16 Żydów, co najmniej 10 z nich jawnymi kłamstwami popełnili krzywoprzysięstwo.

Aby zapewnić uczciwość w sądach szwajcarskich we wszystkich postępowaniach oraz by wszystkie decyzje i zeznania były dostępne do weryfikacji faktów, prawo szwajcarskie wymaga, by wszystkie dowody były składane i podpisywane przez świadków. Zatem świadek musi nie tylko złożyć zeznanie ustne, ale musi podpisać odpis swojego zeznania. Jeśli którekolwiek z ich zeznań zostanie później zakwestionowane w sądzie, istnieje pisemny protokół podpisany przez nich jako dowód ich zeznań – lub jako dowód ich krzywoprzysięstwa.

W celu uniknięcia tej procedury i wbrew sprawdzonym procedurom szwajcarskiego systemu prawnego, sędzia Meyer pozwolił Żydom zatrudnić własnych prywatnych sekretarzy do spisywania protokołów. Po zakończeniu procesu, skoro byli to  prywatni sekretarze, zabrali ze sobą protokoły, nie zostawiając notatek w archiwach sądowych! Dlatego oskarżający Żydzi w sądzie sędziego Meyera mogli mówić wszelkie kłamstwa jakie chcieli, ale ich zeznań nie wpisano do oficjalnych dokumentów, i nie mieli nic do podpisania jako gwarancji ich prawdomówności. Inaczej mówiąc, mogli kłamać bez dowodów na ich kłamstwa w dokumentach. Jedynym dokumentem ich dowodów były niepodpisane notatki ich własnego prawnika.

Sędzia Meyer zadekretował, że zostaną wyznaczeni trzej biegli do złożenia sprawozdań co do prawdziwości wszystkich dokumentów. Jeden, M. Loosli, został mianowany przez sąd, prof. Baumgarten nominowany przez Żydów, i płk Fleischauer przez oskarżonych. Tak więc 2 Żydów ustawiono przeciwko 1 Europejczykowi w głosowaniu nad prawdziwością czy nie dokumentu.

Przeciwko kłamstwom 16 Żydów, w listopadzie 1934 oskarżeni nominowali 40 świadków, których chcieli wezwać. Ale 26.09.1935 sędzia Meyer poinformował ich eksperta, płk Fleischauera, że wykluczy wszelkie wnioski o wezwanie większej liczby świadków. Inaczej mówiąc, po złożeniu zeznań przez 16 Żydów, oskarżonym nie zezwolono by świadkowie wypowiadali się w ich obronie, ani pokazali jakiekolwiek dowody. Jedynie płk Fleischauer mógł wypowiadać się za oskarżonych.

Jako część tej żydowskiej sztuczki, 25 lutego, londyński żydowski Daily Post w korespondencji ze Szwajcarii stwierdził, że sędzia Meyer zdecydował nie przesłuchiwać więcej świadków. Własne notatki sędziego Meyera nie były sporządzone do 27 lutego, i nie przekazano obronie do 26 marca; a jeszcze korespondent żydowskiej gazety miał wcześniejszą informację by wysłać telegram 24 lutego, 3 dni przed decyzją sędziego Meyera, i pełny miesiąc przed powiadomieniem obrony! Oy Gevalt! Kolejny żydowski cud!

15 kwietnia, dr Ruef, obrońca, wystąpił o pozwolenie na wniesienie pozwu o krzywoprzysięstwo przeciwko 10 z 16 żydowskich świadków. W maju sędzia Meyer też odrzucił ten wniosek. Uznał, że ci świadkowie “tylko wyrazili swoją osobistą opinię i osąd”. Oskarżeni zaprotestowali, ale na próżno, że to były wyrazy ich osobistych opinii, a faktycznie kłamstwa żydowskich  świadków, których zakwestionowali. Ale – niespodzianka! niespodzianka! – skoro ich zeznań ani nie spisano, ani nie podpisano, nie było żadnego zapisu prawnego o żydowskich dowodach, którymi można by się posłużyć w oskarżeniu o krzywoprzysięstwo! Żydzi skłamali i to im się udało, bo ich prywatni sekretarze wyszli z sądu z odpisami ich zeznań w kieszeniach! Ale wydając tę decyzję, komunistyczny sędzia Meyer uznał za ważne zeznania Żydów. Trudno uwierzyc, żeby sędzia Meyer nie był też Żydem poza tym, że był komunistą.

W końcu po wysłuchaniu argumentu 3 mianowanych przez sąd ekspertów, dwóch Żydów przeciwko jednemu patriocie, sędzia Meyer ogłosił swoją decyzję. Była taka, że 3 oskarżeni zostali uniewinnieni, a czwarty ukarany 20SF za dystrybucję literatury wbrew Art. 14 Prawa Kantonu Berneńskiego w odniesieniu do literatury nieprzyzwoitej i niemoralnej. W ten sposób uzyskano wyrok winy. Temu oskarżonemu nakazano też opłacić 10.000SF kosztów sądowych. Innego oskarżonego ukarano kosztami sądowym 50 SF i 18.000 SF za sprzedaż broszury, która faktycznie nie zawierała PMS. Wysokie koszty sądowe miały głównie pokryć koszty sprowadzenia żydowskich świadków z zagranicy do złożenia zeznań. To była żydowska talmudyczna “sprawiedliwość” w najlepszej wersji; krzywoprzysięstwo swoich i fałszywe oskarżenie ofiar – a później zmuszenie ich do opłacenia kosztów podróży!

Co do prawdziwości PMS, sędzia Meyer powiedział: “Oskarżeni nie byli w stanie wykazać,  że PMS są prawdziwym dokumentem”. Co do pochodzenia PMS, sędzia Meyer powiedział: “Protokoły są podróbką; sfałszował je gen. Katchkowsky”. To była opinia prof. Baumgartena,  żydowskiego eksperta, mimo że oskarżeni udowodnili, że jego zeznania były fałszywe.

Taki był dokładnie plan rabinów. Sąd kapturowy, łamiąc wszelkie zasady prawoznawstwa, sądzony przez żydowskiego komunistę-sędziego, ogłosił światu swoją decyzję 14.05.1935. Jeszcze raz wydarzył się cud pośród świetych i niewinnych Żydów. Choć decyzję sądu ogłoszono tego dnia, żydowski Daily Post, w komentarzu o sprawie 28 kwietnia, ponad 2 tygodnie przed ogłoszeniem decyzji przez sąd, napisał: “Znacznie bardziej chodzi o zwrócenie uwagi na zarzuty niż na ich obalenie. Sprawa jest już załatwiona. … Najważniejsze jest teraz to, by obalenie rozgłoszono tak szeroko, jak to tylko możliwe. Ta sprawa jest dowodem na to co można zrobić przy dobrej żydowskiej organizacji”. Był to też przykład jak kłamiący Żydzi mogli działać nielegalnie, i nadal uważać się za “niewinnych Żydów”. Oni zażądali uznania PMS za fałszywkę, kiedy oni sami potajemnie realizowali przedstawiony w nich plan!

Zawiadomienie z 2-tygodniowym wyprzedzeniem, które Jewish Daily Post przekazał światowym dziennikom, czasopismom i stacjom radiowym, aby przygotować je na nadchodzące ogłoszenie, skłoniło ich do wyprodukowania następującego po nim medialnego ataku. Zawiadomienie z wyprzedzeniem zostało przekazane z pełną świadomością władzy, jaką miał ich żydowski monopol medialny, faktycznie postępując zgodnie z planem PMS. Protokół #12 mówi:

“Literatura i dziennikarstwo są to dwa najwyższe czynniki wychowawcze, dlatego też rząd nasz będzie właścicielem większości dzienników. Zneutralizuje to wpływ szkodliwy prasy prywatnej, a zarazem stworzy nam olbrzymi wpływ na opinie publiczną… Dzienniki nasze będą przedstawiały, kierunki najrozmaitsze; arystokratyczny, republikański, rewolucyjny, a nawet anarchistyczny, lecz tylko dopóty, rzecz prosta, dopóki żyć będzie konstytucja.  Jak bożek indyjski Wisznu, będą one posiadały sto rąk, z których każda będzie wyczuwała puls jakiegoś kierunku myśli społecznej.  Każdy puls zacznie bić w sposób przyspieszony, wówczas ręce te zwrócą opinię w kierunku celów naszych, bowiem osobnik podniecony traci rozsądek i łatwo poddaje się nakazom.  Głupcy, którzy będą myśleli, że powtarzają zdanie dziennika reprezentującego ich obóz, powtarzać będą nasze myśli lub te, które będą dla nas pożądane.  Wyobrażając sobie, że kroczą za organem partii swojej, będą szli za sztandarem który my im wywiesimy”.

Tak więc zaalarmowane z wyprzedzeniem o zbliżającym się werdykcie winy 14.05.1935, światowe media informacyjne równocześnie publikowały, z wielkimi fanfarami, że szwajcarskie sądy (te uczciwe i nieprzekupne szwajcarskie sądy), po długim procesie, uznały PMS za fałszywkę! Wszędzie to było w nagłówkach!  Stacje radiowe trąbiły wynik!

Co więcej, honorowe miejsce dawano wyrokowi sędziego Meyera, że PMS są “śmieszną bzdurą”, i że zostały potępione jako obelga wobec moralności publicznej. Nawet w odległej Nowej Zelandii liczne ówczesne gazety publikowały obszerne artykuły o, jak określiły “historycznej podróbce”, i podobnie na falach radiowych wygłaszano przemówienia głośno uznające PMS za bezpodstawne.

Ogłoszenia wywołały radosne, ogólnoświatowe skrzeczenie. Zwycięstwo! Niewinni Żydzi osiągnęli w końcu zwycięstwo! I ponieważ Żydzi byli właścicielami (i są nimi nadal) wszystkich głównych mediów i agencji informacyjnych jak Associated Press i Reuters, wszystkie ogłoszenia i nagłówki miały oszukać ludzkość, wszystkie bruzgały te same nagłówki jednocześnie, takie jak ten w New York Evening Post z 14.05.1935:

“Cieszymy się z informacji, że 14.05.1935, Sąd Berneńskiego Kantonu jawnie potępił tzw. PMS jako fałszywki, oczywisty plagiat, niemoralny i wyraźnie przygotowany w celu wywołania powszechnej pasji przeciwko Żydom”.

Jaka byłaby twoja reakcja po przeczytaniu gigantycznych nagłówków z takim ogłoszeniem dzisiaj? Czy te nagłówki nie są “dowodem” na to, że PMS były fałszywką, skoro prawdziwy sąd prawa postawił PMS przed sądem i wykazał iż takie są? Co więcej, gazeta publikuje prawdę, tak? Sąd prawa jest sprawiedliwy i bezstronny i zainteresowany prawdą i tylko prawdą, więc pomóż ci Boże? Czy to nie jest prawdą? Tak, to jest prawda – z wyjątkiem kiedy prawnicy, sędziowie, reporterzy sądowi i felietoniści z gazet wszyscy są kłamiącymi Żydami spiskującymi razem.

Jak poprawnie napisał Jewish Daily Post: “Ta sprawa jest dowodem na to co można zrobić przy dobrej żydowskiej organizacji”. Międzynarodowi Żydzi zorganizowali oszukańczy pokazowy proces, który złamał wszelkie prawa przeciwko fałszywemu aresztowaniu, fałszywemu oskarżeniu, wykorzystaniu prawa do prywatnej zemsty, krzywoprzysięstwa, przekupstwa, korupcji urzędników publicznych, szkalowania, fałszowania dowodów i niszczenia akt sądowych, pośród ich najbardziej oczywistych przestępstw. Dokonali tego wyczynu zaprzeczenia prawdziwości PMS, jednocześnie realizując dokładnie zawarte w nich plany. Ponadto ukryli swoje szwindle jak i posługiwali się starożytnym okrzykiem Żydów: “Fanatyk! Jesteś uprzedzony! Jesteśmy Niewinnymi Żydaaami! Fanatyk! Jesteś uprzedzony! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Jeszcze raz same PMS ugryzły Żydów w odwłok i rabinów złapały za kłamiące brody. Używając swoich podstępnych i całkowicie przestępczych metod, Żydzi wykazali, że PMS są prawdziwe dlatego, że wykorzystywali te same zawarte w nich metody. Protokół #5:

“We wszystkich epokach ludy i osoby brały słowo za czyn, zadowalając się tym co było na pokaz, nader rzadko zwracając uwagę na to czy na gruncie społecznym, po obietnicy następowało wykonanie”.

A zatem Żydzi okłamali całą ludzkość przez swój  monopol medialny, i ludzkość przyjęła, że gazety, czasopisma i radio mówiły prawdę. Żydzi dali światu “słowo Żydów”, i ludzkość przyjęła te kłamstwa diabła.

Proces berneński unieważniony, a Żydzi dalej kłamią

Oczywiście, oskarżeni i ich zwolennicy wyrazili wielkie niezadowolenie co do prowadzenia procesu. Natychmiast złożyli wniosek o apelację. Najważniejsze – stwierdzili, że sędzia Meyer, jako marksistowski socjalista z przywilejami nadanymi żydostwu, nie był odpowiednim sędzią w takiej sprawie. Sędzia Meyer nie przesłuchał ani jednego świadka obrony; nie zachował dokumentów sądowych z procesu; i wymienili szczegółowo inne nieprawidłowości w tzw. “procesie”. Sprzeciwili się odmowie przesłuchania ich świadków by obalić zeznania powoda, a także blokowaniu ich pozwu o krzywoprzysięstwo, te 2 decyzje całkowicie uniemożliwiły jakiekolwiek przedstawienie dowodów dla ich strony. Nie wykazano iż PMS były fałszywką, jak uważali Żydzi. Jedyną fałszywką była fałszywka sprawiedliwości na procesie berneńskim, wyprodukowana i kierowana tylko przez “niewinnych” Żydów przynoszących ludzkości “wyższą moralność”.

W końcu Sąd Apelacyjny zupełnie uniewinnił oskarżonych. Orzekł, że rzekomi “eksperci” Żydów, C. A. Loosi i prof. A. Baumgarten, mianowani przez sędziego Meyera, nie tylko byli stronniczy co do kwestii żydowskiej, a więcej, prawdziwość PMS nie miała wpływu na sprawę, ponieważ mają one charakter polityczny i nie należą do kategorii literatury obscenicznej.

Sąd Apelacyjny potępił też “uprzedzenia i rażące nieprawidłowości” popełnione na procesie. Ani jednemu z 40 świadków obrony nie pozwolono zeznawać, zaś wysłuchano wszystkich 16 świadków z żydowskiej społeczności, którzy doprowadzili do procesu. Postępowanie toczyło się zatem wyłącznie na podstawie zeznań oskarżającyh Żydów. Co więcej, mimo że szwajcarskie prawo wymaga, by w przypadku każdego procesu urzędnik sądowy sporządzał protokoły z posiedzeń, sędzia nie spełnił tego wymogu, a zezwolił żydowskim oskarżającym mianować 2 prywatnych sekretarzy do rejestrowania oficjalnych przesłuchań ich własnych świadków. Skoro nie zachowano legalnych protokołów z posiedzeń, to cała procedura i sam wyrok były nieważne.

Sąd Apelacyjny orzekł, że PMS nie stanowią niemoralnej literatury w tym sensie, żeby dystrybucja ich podlegała karze. Wyrok w niższym sądzie unieważniono. Dwaj oskarżeni zostali całkowicie uniewinnieni z wszelkich nieprawidłowych zachowań co do publikowania i rozpowszechniania PMS. Sąd Apelacyjny uniewinnił 1.11.1937 głównego oskarżonego, Sylvio Schnella, i zasądził całkowty koszt sądowy 30.000 SF na państwo i anulował wyrok. Tak więc szwajcarscy podatnicy musieli płacić za wykorzystanie przez Żydów szwajcarskich sądów do dokonania międzynarodowego oszustwa.

Między wyrokiem skazującym i uniewinniającym upłynęło 2.5 roku. Przez 2.5 roku żydowski światowy monopol medialny wypuszczał ciągły strumień wiadomości i reportaży radiowych o tym jak sąd “wykazał”, że PMS są podróbką. Piejący Żydzi mieli 2.5 roku na pranie mózgu narodów świata fałszywymi skutkami ich zepsucia procesu sądowego. Przez 2.5 roku światowe żydostwo zastraszało narody świata kiedy tańczyło hora i radośnie świetowali żydowskość starożytnym hymnem Izraela: “Fanatyk! Jesteś uprzedzony! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Ale kiedy proces berneński obalono jako parodię sprawiedliwości, to czy Żydzi piali o tym? Absolutnie nie! Czy ogłosili orzeczenie Sądu Apelacyjnego? Nie! Całe żydostwo zachowywało głuche MILCZENIE! Nie słyszałeś o wyroku uniewinniającym wtedy, i nie słyszysz o nim dzisiaj. Teraz wszystko co słyszycie to w dalszym ciągu kłamstwa Żydów, że PMS uznano za podróbkę w szwajcarskim sądzie. Kiedy skorumpowana decyzja była korzystna dla Żydów, to była wiadomość odpowiednia by usłyszał o niej cały świat, temat specjalnych artykułów i programów radiowych i okrzyków zwycięskiej radości. Kiedy decyzję obalono i unieważniono, to przestało być w ogóle wiadomością. Dlatego Żydzi o niej nie poinformowali, psując w ten sposób “prawdę w dziennikarstwie” i milczeniem utrwalają swoje kłamstwo.

Dusząc Prawdę, Żydzi podtrzymują swoje kłamstwa dzięki brakowi sprzeciwu, dokładnie jak uczą PMS! Nawet teraz każda wzmianka o PMS wiąże się z frazą “Oh, ale w sądzie wykazano, że są podróbką!” Nawet teraz słyszysz to kłamstwo w mediach, mediach które ludzkość pozwoliła Żydom kontrolować! Żaden Żyd nie powinien posiadać żadnych mediów, skoro nie ma w nich Prawdy.

Te faktyczne techniki PMS Żydzi praktykują do dnia dzisiejszego, manipulując wiadomościami i wydarzeniami światowymi przez monopol medialny. Ukrywanie prawdy kiedy nie daje im korzyści, i mówienie kłamstw kiedy to dla nich korzystne. Żydzi są mistrzami manipulatorami ludzkiego umysłu, posługują się PMS i wrzeszczą iż są fałszywką!

Teraz, w XXI wieku, Zydzi wyłudzili bogactwo całych Stanów Zjednoczonych i Europy przez swoje oszustwa bankowe. Ukradli domy milionów ludzi przez swoje oszustwa pożyczkowe. Zniszczyli zdrowie i oszczędności całego narodu swoimi wyłudzeniami medycznymi. Dokonali ludobójstwa na białej rasie. Szerzyli swoje zboczenia homo, prostytucji i rozpusty po świecie. Dla własnych korzyści wciągali narody w wojny. I stali się najbogatszymi ludźmi na ziemi z kieszeniami wypełnionymi bogactwem ludzkości, każdy grosz wyłodzony lub skradziony – i wszystko ociekające krwią ludzkości. Ale ponieważ posiadają tez media i mogą drukowac i emitować wszystkie kłamstwa dla nich korzystne, to ludzkość nie może słyszeć prawdy a tylko słyszy kłamstwa Żydów. Jak świat może osiągnąć oświecone wyżyny cywilizacji, kiedy Żydzi wciągają go na zawsze w najczarniejsze piekło oszustwa i zdrady?

Czytaj PMS w Cz. 2, i sam zobaczysz niektóre z machinerii niszczącej wszystko w życi co cenisz i jest ci drogie. Posłuchaj, posłuchaj uważnie i za każdym żydowskim bankierem i żydowskim ekonomistą oszukującym naród, za każdym finansistą który oszukuje kraj w zamian za zysk, za każdym żydowskim politykiem który zdradza naród który przysiągł bronić, za każdym Żydem, który wsadza swą końską twarz wTV czy staje do wyborów jako twój burmistrz, za każdym żydowskim wspinaczem towarzyskim, który wślizguje się na drogę do przywództwa lokalnego klubu brydżowego, za wszystkimi tymi zdrajcami, zawsze usłyszysz starożytny pisk i skrzek perfidnych Żydów. “Fanatyk! Masz uprzedzenia! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Żydzi wykorzystali każdą nielegalną taktykę, każdą wymówkę, każdą łapówkę, każde kłamstwo i oszustwo, by “udowodnić” swoją niewinność. Czy to wygląda jakby Żydzi byli niewinni, czy faktycznie są międzynarodowym gangiem kryminalistów, ukrywających się za religią, promując każde zło? Jak Żydzi mogą być niewinni skoro wszystko co robią jest zbrodniczym oszustwem?

“Niech naród amerykański wreszcie zrozumie, że nie dotyka nas naturalna degeneracja, a wykalkulowana działalność wywrotowa, a będzie bezpieczny. Wyjaśnienie jest lekarstwem”. – Henry Ford, Moje życie i praca / My Life and Work

Żydzi uważają się za naród ludzi kieujących się prawem; ale o czym “przypadkowo zapominają” to by powiedzieć wam, że są narodem kłamców, oszustów, hipokrytów, morderców, złych rabinów i demonicznych prawników piszących te prawa. Czy możesz oczekiwać spokojnego świata i sprawiedliwego rządu kiedy przewodzą mu demoniczni kryminaliści? “Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone”. (Mat 7:19) Nie ma nic takiego jak niewinny Żyd. Każdy z nich będzie się palił w wiecznych płomieniach.I choć to może być satysfakcjonujący pomysł, problem jest taki, że Żydzi chcą wciągnąć całą ludzkość ze sobą do piekła. Co zamierzasz z tym zrobić? Możesz zacząć dzielić się i rozpowszechniać tę broszurę z tymi, którzy jeszcze nie przeczytali Protokołów Mędrców Syjonu.

Źródła:

Sir Moses Montefiore: A Centennial Biography / Biografia stulecia, Lucien Wolf, John Murray Publishers, Albemarle Street, Londyn 1884

The House of Rothschild, 1798-1998 / Dom Rotszylda, t. 1 & 2, Niall Ferguson, Viking Penguin Books, 1998

http://www.bamboo-delight.com/

Komentarze

Jak oceniasz ten artykuł ?